به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه فیبر محلول در آب به شکل ژل در دستگاه گوارش ایجاد می شود. این امر هضم را تسریع می کند، بنابراین معده و روده شما مقدار زیادی مواد مغذی مانند نشاسته و قند را جذب نمی کند. در نتیجه، میزان کلسترول در طول زمان کاهش می یابد، که ممکن است به جلوگیری از بیماری قلبی و سکته مغزی کمک کند.

مصرف فیبر محلول در افراد مبتلا به دیابت نیز ممکن است تحمل گلوکز را بهبود بخشد. این نوع فیبر یک عنصر رایج در بسیاری از داروهای ضد بارداری است. پوسته Psyllium (که شامل فیبر محلول و غیرحلال)، پکتین، لوبیا خشک شده و نخود فرنگی نمونه هایی از فیبر محلول هستند.

از سوی دیگر، فیبر نامحلول را می توان در پوست های میوه ای یافت، مانند سیب، زغال اخته و انگور. این عمل به عنوان یک ملین طبیعی است که عبور مواد غذایی از طریق معده را سرعت می بخشد. همچنین مقدار زیادی از آن را مدفوع می کند و به سرعت از طریق دستگاه گوارش حرکت می کند.

مطالعات نشان می دهد که افزایش فیبر در رژیم غذایی شما ممکن است در درمان بیماری هایی مانند بیماری های دستگاه گوارش، یبوست، هموروئید، کلسترول بالا، بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت و برخی از انواع سرطان نقش داشته باشد. اکثر آمریکایی ها میزان توصیه شده فیبر (25 تا 35 گرم در روز) را در رژیم غذایی روزانه خود دریافت نمی کنند.

یبوست

مطالعات بسیاری نشان می دهد که فیبر، یبوست را از بین می برد. محققان معتقدند فیبر، با اضافه کردن حجم به مدفوع و کمک به آن سریعتر از طریق روده حرکت می کند، یبوست را از بین می برد. اگر مدفوع را تحت تاثیر قرار داده اید، که یک عارضه یبوست است، ابتدا مکمل های فیبر را بدون صحبت کردن با پزشک خود مکمل کنید.

اسهال

الیاف می تواند برای از بین بردن اسهال خفیف تا متوسط ​​استفاده شود. فیبر محلول می تواند آب را در دستگاه گوارش جا به جا کند، که باعث می شود مدفوع قوی تر و کندتر شود.

سندرم روده تحریک پذیر (IBS)

مطالعات متعدد نشان می دهد که فیبر محلول به تنظیم فرکانس مدفوع و انسجام در افراد مبتلا به IBS کمک می کند. Psyllium و سبوس بهترین منابع فیبر محلول درمانی در درمان IBS هستند.

هموروئید

پزشک شما ممکن است فیبر محلول را برای تسکین مدفوع توصیه کرده و درد ناشی از هموروئید را کاهش دهد.

بیماری التهابی روده (IBD)

یک مطالعه بالینی در افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو (نوعی از IBD) نشان داد که دانه های روده ای در کاهش عود بیماری به عنوان داروهای مازالامین (Rowasa) مؤثر هستند. در مورد فرم مناسب و دوز فیبر با پزشک خود صحبت کنید.

دیورتیکولوزیس

افراد مبتلا به دیورتیکولوز اغلب مکمل های فیبر را برای جلوگیری از یبوست و جلوگیری از پیشرفت بیماری می گیرند. آکادمی ملی تغذیه و رژیم غذایی توصیه می شود 25 تا 30 گرم. فیبر در روز. دکتر شما ممکن است بیشتر توصیه کند. برخی محققان معتقدند که افراد مبتلا به دیورتیکولوز باید از مواد غذایی مانند آجیل و کدو تنبل، پیاز و دانه های کنجد جلوگیری کنند. آنها معتقدند که این ذرات کوچک ممکن است در دیورتیکولا قرار بگیرند (کیسه های روده بزرگ) و باعث عفونت و تحریک می شوند.

کلسترول بالا

الیاف محلول، مانند آنهایی که در پوسته پوسته (که شامل فیبر محلول و غیرحلال)، آدامس گار، دانه های کتان و سبوس جو، می تواند به کاهش کلسترول در هنگام اضافه کردن به چربی اشباع کم، رژیم غذایی کلسترول کم کمک کند. مطالعات بالینی نشان می دهد که psyllium به طور خاص در کاهش کلسترول تام و LDL (بد) کلسترول موثر است.

دیابت

مطالعات نشان می دهد که یک رژیم غذایی با فیبر بالا ممکن است به جلوگیری از دیابت نوع 2، کاهش سطح انسولین و قند خون و بهبود سطح کلسترول و تری گلیسیرید (چربی خون) در افراد مبتلا به دیابت کمک کند. علاوه بر این، یک مطالعه بالینی خوب طراحی شده نشان می دهد که زنان باردار مبتلا به دیابت نوع 1 ممکن است قادر به کاهش میزان انسولین مصرفی خود را در صورت مصرف رژیم غذایی با فیبر بالا داشته باشند.

یک مطالعه بالینی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 را که 50 گرم داشتند مقایسه کردند. از فیبر روزانه، با افراد توصیه می شود 24 گرم. از فیبر روزانه. پس از 6 هفته، افرادی که در رژیم غذایی دارای فیبر بالا بودند، کنترل قند خون، انسولین و چربی خون را داشتند. در یکی دیگر از مطالعات بالینی، گروهی از مردان مبتلا به دیابت نوع 2 که دوز روزانه psyllium را مصرف کردند، مقادیر قند خون و چربی خون را در مقایسه با گروه کنترل کاهش دادند.

چاقی

مطالعات بالینی و گزارش موارد انسانی نشان می دهد که فیبر محلول (مانند پوسیدگی، پکتین و آدامس گار) باعث می شود احساس راحتی بیشتری داشته باشید، بنابراین کمتر می خورید و وزن کم می کنید. تحقیقات همچنین نشان می دهد مصرف زیاد فیبر غذایی ممکن است به جلوگیری از افزایش وزن در دور کمر کمک کند.

بیماری قلبی

خوردن غذاهای دارای فیبر زیاد (مانند جو دوسر، سبوس جو، سبزیجات و حبوبات) ممکن است به کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی کمک کند.

سرطان کولون

نتایج مطالعات متناقض از مطالعات انجام شده نشان می دهد که آیا یک رژیم غذایی با فیبر بالا می تواند به جلوگیری از سرطان کولون کمک کند. برخی مطالعات نشان می دهد فیبر ها در برابر سرطان کولورکتال محافظت می کنند. با این حال، بیشتر مطالعات کلینیکی که به خوبی طراحی شده اند، تنها ارتباط کمی بین میزان مصرف فیبر و خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را نشان می دهند. علاوه بر این، فیبر به نظر نمی رسد در مقابل عود سرطان کولورکتال در افرادی که قبلا برای این بیماری درمان شده اند، محافظت کند.

سایر انواع سرطان

شواهد بالینی اولیه نشان می دهد که یک رژیم غذایی با فیبر بالا (همراه با تغییرات شیوه زندگی و داروهای معمول) ممکن است به محافظت در برابر انواع خاصی از سرطان مانند پروستات، پستان و رحم کمک کند. تحقیقات بیشتری لازم است

بیماری کلیوی

شواهد اولیه نشان می دهد که مصرف بالای فیبر غذایی با کاهش التهاب و خطر مرگ و میر همراه است. این انجمن ها در میان افرادی که بیماری کلیوی دارند برجسته تر است.

منابع تغذیه ای

فیبر محلول در لوبیا خشک و نخود فرنگی، جو، جو، حبوبات، میوه ها، کتان و پوسته دانه روده ای یافت می شود.

فیبر نامحلول در درجه اول در میوه ها و سبزیجات، محصولات کامل دانه و سبوس گندم و ذرت یافت می شود.

مواد غذایی فیبر بالا: میوه ها
آووکادو نصف شده است

1. آووکادو

کل فیبر غذایی: 10.5 گرم در هر فنجان (قطعه قطعه شده)

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین C، ویتامین E، ویتامین B6، فولات، ویتامین K، پتاسیم

محتوای فیبر آووکادو بسته به نوع متفاوت است. تفاوت بین محتوای فیبر و آرایش بین آوکادو (آواکادو فلورید) و آکوادو فلورید صاف و آکوادو کوچک تر و کوچک (Avocados کالیفرنیا) وجود دارد. آوکادو فلوریدا دارای فیبر غیرحلالی قابل توجهی نسبت به آوکادو کالیفرنیا است. علاوه بر فیبر، آووکادو با چربی های سالم بسته بندی می شود که به کاهش کلسترول کمک می کند و خطر بیماری قلبی را کاهش می دهد. با برخی از این دستور العمل های آوکادو شروع به ترکیب آوکادو تازه با رژیم غذایی خود کنید.

2. گلابی آسیا

کل فیبر غذایی: 9.9 گرم فیبر در میوه متوسط، پوست روی.

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین C، ویتامین K، اسیدهای چرب امگا 6، پتاسیم

گلابی آسیایی حاوی مقادیر بالای فیبر است، اما همچنین دارای اسیدهای چرب امگا -6 (149 میلی گرم در هر وعده) همراه با سلول های سالم، مغز و عملکرد عصبی است. (1) انجمن قلب آمریکا توصیه می شود در حداقل 5 تا 10 درصد کالری های غذایی از غذاهای اسید چرب امگا 6 است.

3. توت ها

فیبر رژیمی Total Raspberry: 8 گرم فیبر در هر فنجان

مواد مغذی قابل توجه تمشک: ویتامین A، ویتامین C، ویتامین E، ویتامین K، فولات، کل

فیبر غذایی توت سیاه: 7.6 گرم فیبر در هر فنجان

مواد غذایی قابل توجه در Blackberry: ویتامین C، ویتامین K، اسیدهای چرب امگا 6، پتاسیم، منیزیم، پتاسیم، منگنز

خربزه در ویتامین K بالاست که با افزایش تراکم استخوان همراه است، در حالی که سطح بالای منگنز تمشک برای کمک به حفظ سلامت استخوان ها، پوست و سطح قند خون کمک می کند. همه این مزایا، علاوه بر ارائه یک روش عالی طعم برای اضافه کردن فیبر به رژیم غذایی شما. سعی کنید به راحتی دستور غذا Blackberry Sorbet؛ تمشک های یخ زده یا ترکیبی از این دو نیز به خوبی کار می کنند.

4. نارگیل

کل فیبر غذایی: 7.2 گرم در هر فنجان

مواد مغذی قابل توجه: منگنز، اسید چرب امگا 6، فولات و سلنیوم

محصولات نارگیل در حال افزایش است با دلایل زیادی. اگر هنوز شروع به مصرف نارگیل نکرده اید، 8 دلیل برای خوردن نارگیل هر روز بخوانید. نارگیل دارای شاخص گلیسمی پایین است و به راحتی در رژیم غذایی شما قابل استفاده است. با 4 تا 6 برابر مقدار فیبر از سبوس جو، آرد نارگیل و نارگیل رنده شده، یک راه عالی برای افزودن فیبر طبیعی سالم به رژیم غذایی شماست. در کشورهایی که نارگیل یک رژیم غذایی است، موارد کمتری از کلسترول و بیماری قلبی وجود دارد. برای اکثر دستور العمل های پخت، شما می توانید تا 20٪ آرد نارگیل را برای آرد دیگر جایگزین کنید.

5. انجیر

فیبر غذایی مجموع: 14.6 گرم فیبر در 1 فنجان انجیر خشک، به طور مساوی بین فیبر محلول و غیر محلول توزیع شده است.

مواد مغذی قابل توجه: پانتوتنیک اسید، پتاسیم، منگنز، مس، B6

انجیر خشک و انجیر تازه یک منبع عالی فیبر هستند. بر خلاف بسیاری از غذاهای دیگر، انجیر تعادل کامل بین فیبر محلول و نامحلول دارند. Figs با فشار خون پایین و محافظت در برابر دژنراسیون ماکولا همراه با مزایای فیبر همراه است. حتی اگر شما انجیر خشک را دوست نداشته باشید، انجیر تازه خوشمزه است و می توانید از بالای غلات، سالاد و حتی با پنیر بز و عسل برای یک دسر مخصوص استفاده کنید.

6. آرتیشوک ( کنگر فرنگی)

فیبر کل مواد غذایی: 10.3 گرم فیبر در هر نوع بادام سبوس دار

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین A، C، E، B، K، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و فسفر

کم کالری، غنی از فیبر و مواد مغذی ضروری، artichokes علاوه بر رژیم غذایی شما است. فقط یک واسطه متوسط برای تقریبا نیمی از توصیه های فیبر برای زنان توصیه می شود و یک سوم برای مردان است. علاوه بر این، artichokes یکی از 10 بالا آنتی اکسیدان بالا است.

7. نخود فرنگی

فیبر غذایی مجموع: 8.6 گرم در فنجان پخته شده؛ فیبر غیر قابل حل اکثریت

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین C، ویتامین K، B6، تیامین، منگنز، فولات، ویتامین A، پروتئین

نخود سبز فروتن با فیبر، و آنتی اکسیدان های قوی، خواص ضد التهابی و فیتونوتیت هایی که از سلامتی حمایت می کنند، بسته بندی می شود. نخود های یخ زده در دسترس هستند سالم، و آنها را ایده آل برای ترکیب رژیم غذایی خود. نخود فرنگی بخار را اضافه کنید و به سوپ و سالاد اضافه کنید. آنها شیرین کننده ملایم را اضافه می کنند، در حالیکه تقریبا 100 درصد از ویتامین C توصیه می شوند و بیش از 25 درصد از تامین و فلاوات را توصیه می کنید. (عکس توصیه شده: خام در غلاف)

8. بامیه

کل فیبر غذایی: 8.2 گرم در هر فنجان

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین های A، C، K، ریبوفلاوین، تیامین، نیاسین، کلسیم، آهن، فسفر، روی، پروتئین

در بخش جنوبی ایالات متحده، کلم بروکلی جزء اصلی است و به دلایلی است. فقط یک فنجان برای تقریبا یک سوم فیبر توصیه شده روزانه فراهم می کند و یکی از غذاهای غنی از کلسیم است. با مواد مغذی بسته بندی شده است و به راحتی به سوپ و بخار اضافه می شود.

9. کدو تنبل بلوط

مجموع فیبر غذایی: 9 گرم فیبر در فنجان (پخته شده)

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین C، تیامین، پتاسیم، منگنز، ویتامین A، B6، فولات، منیزیم

اسکواش زمستانی از جمله کدو تنبل، اسفناج کتانتو، اسکواش اسپاگتی و اسکواش بلوط با مواد مغذی و فیبر بسته بندی شده است. مواد غذایی متراکم و گوشتی رنگارنگ در فیبر محلول بالا هستند، که باعث می شود میزان هضم غذا، باعث جذب مواد مغذی شود. اسکواش بلوط و دیگر اسکواش را می توان در اجاق گذاشت و به عنوان یک جایگزین برای سیب زمینی سفید و سایر نشاسته ها استفاده می شود. آنها همچنین سوپ های بزرگ را می سازند.

10- کلم بروکسل

فیبر غذایی مجموع: 7.6 گرم فیبر در هر فنجان، در نزدیکی تعادل فیبر محلول و غیر محلول

مواد مغذی قابل توجه: ویتامین C، K، B1، B2، B6، فولات، منگنز

به عنوان یکی از سبزیجات cruciferous بسته بندی شده، سبزیجات بروکسل یکی از غذاهای با کیفیت بالا فیبر هستند. جوانه های بروکسل با دارا بودن آنتی اکسیدان ها و خواص ضد التهابی، از سم زدایی سالم حمایت می کنند و ممکن است خطر برخی انواع سرطان را کاهش دهد. سعی کنید دستور غذای پخته شده بروسیل سوسیس را برای ترکیب این سبزیجات چگال مواد مغذی به رژیم غذایی خود امتحان کنید.

اشکال موجود

فیبر به عنوان یک مکمل در چندین فرم، از جمله قرص های فیبر، کپسول و پودر موجود است. فیبر نیز به عنوان مشتقات فیبر فله، از جمله psyllium در دسترس است.

چطوری؟
زیر توصیه های فیبر روزانه از موسسه پزشکی ملی علوم آکادمی علوم:

اطفال

برای نوزادان و کودکان زیر 18 سال، هیچ توصیه فیبر روزانه وجود ندارد. کودکان با نیازهای فیبر خاص باید مقدار غذاها را در رژیم غذایی خود با فیبر افزایش دهند که آنها به آرامی در طول روز غذا می خورند. قبل از اینکه از پزشک یا متخصص اطفال بخواهید به یک کودک مکمل فیبر ندهید.

بزرگسالان

آکادمی ملی تغذیه و رژیم غذایی توصیه می شود تا 20 تا 35 گرم. در روز از انواع غذاهای غنی از فیبر. اگر فیبر کافی نداشته باشید، ممکن است نیاز به افزودن غذاهای غنی از فیبر به رژیم غذایی خود داشته باشید. تمام محصولات دانه، میوه ها و سبزیجات خام یا پخته شده، لوبیا خشک شده و نخود خشک را انتخاب کنید. غذاهای تصفیه شده یا فرآوری شده از جمله آب میوه، نان سفید، نخود، برنج و غلات غلات کامل، در فیبر کمتر هستند. فرایند پالایش دانه از کره بیرون می آید که سبب کاهش محتوای فیبر می شود. لکه برداری میوه ها و سبزیجات همچنین محتوای فیبر آنها را کاهش می دهد.

احتیاط

از آنجا که مکمل ها ممکن است عوارض جانبی داشته باشند یا با داروها ارتباط برقرار کنند، شما باید آنها را تنها تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی دانست.

به طور کلی، مکمل های فیبر ممکن است جذب بدن شما از داروهای خاص را کاهش دهد یا به تأخیر اندازد. سعی کنید داروها را حداقل یک ساعت قبل یا 2 تا 4 ساعت بعد از مصرف فیبر مصرف کنید.

شما همیشه باید 8 اونس بنوشید. لیوان آب با مکمل های فیبر. همچنین لازم است حداقل 6 تا 8 لیوان آب در طول روز برای جلوگیری از یبوست مصرف کنید. مصرف مکمل های فیبر بدون آب کافی می تواند این مکمل را متورم کند و باعث خفگی شود. اگر دچار بلعیدن مشکل نباشید، این محصول را مصرف نکنید. افراد مبتلا به محدودیت مری (محدود کردن مری) یا هر گونه محدود شدن یا انسداد دستگاه گوارش نباید مکمل فیبر مصرف کنند.

در صورت درد قفسه سینه، استفراغ، یا مشکل بلع یا تنفس پس از مصرف مکمل های فیبر، به پزشک فوری مراجعه کنید.

فیبر می تواند باعث ایجاد گاز و نفخ شود.

اگر مدفوع را تحت تاثیر قرار داده اید، که یک عارضه یبوست است، بدون نیاز به تایید پزشک خود، مکمل فیبر را مصرف نکنید.

این نادر است، اما افرادی که مکمل های فیبر محلول را برای مدت طولانی مصرف می کنند، ممکن است واکنش های آلرژیک (حتی آنافیلاکسی) ایجاد کنند.

تعاملات احتمالی

اگر در حال حاضر با هر یک از داروهای زیر درمان می شوید، قبل از صحبت با پزشک خود نباید مکمل های فیبر را مصرف کنید.

داروهای ضد افسردگی (داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای): فیبر غذایی ممکن است سطح خون و اثربخشی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را کاهش دهد. اگر داروهای تری سیکل مصرف کنید، قبل از مصرف مکمل های فیبر و یا اضافه کردن فیبر بیشتری به رژیم غذایی، با پزشک خود صحبت کنید. داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای عبارتند از:

آمیتریپتیلین (الویل)
دوکسپین (سینکوان)
ایمپرمین (Tofranil)
داروهای دیابتی: مکمل های فیبر ممکن است به تنظیم میزان قند خون کمک کنند. اما آنها همچنین می توانند جذب برخی از داروها، مانند گلوبئید (دیابت) و متفورمین (گلوکوفاژ) را کاهش دهند. قبل از مصرف مکمل های فیبر، اگر دچار دیابت هستید، با پزشک خود صحبت کنید. مکمل های فیبر را همزمان با داروهای خود مصرف نکنید. صبر کنید چند ساعت در میان.

کاربامازپین: مصرف فیبر محلول مانند پسیلیوم با کاربامازپین (Tegretol)، داروئی که برای درمان تشنج استفاده می شود، جذب و کارآیی کاربامازپین را کاهش می دهد. یک پزشک باید میزان خون هر فردی که فیبل محلول و کاربامازپین مصرف می کند، نظارت کند.

داروهای پایین آورنده کلسترول: ترکیب پیزلیوم یا سایر فیبر های محلول با داروهای کاهش دهنده کلسترول (به نام اسپاستر اسید صفراوی) ممکن است به کاهش سطح کلسترول کمک کند. اگر این داروها را مصرف کنید، با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آیا پسیلیوم برای شما امن است یا نه. این داروها عبارتند از:

کلستیآمینین (Questran)
کلستیپول (کلستی)
یک مطالعه نشان داد که افرادی که سیویواستاتین (Zocor) مصرف مکملهای روده ای خود را به رژیم خود اضافه کردند، سطح کلسترول را پایین می آورد، در صورتی که دوز دوز سیمواستاتین مصرف می کردند.

دیگوکسین: مکمل های فیبر ممکن است توانایی بدن را برای جذب دیگوکسین (لانوکین)، داروئی که برای تنظیم عملکرد قلب استفاده می شود، کاهش دهد. مکمل های فیبر را در همان زمان به عنوان دیگوکسین مصرف نکنید.

لیتیوم: گزارش های بالینی نشان می دهد که فسیلی یا سایر الیاف محلول ممکن است سطح لیتیوم را در خون پایین بیاورد، و لیتیوم کمتر موثر است. سطوح لیتیوم باید به دقت توسط پزشک بررسی شود، به ویژه اگر تغییر زیادی در مصرف فیبر وجود داشته باشد.

منبع انگلیسی : مرکز پزشکی دانشگاه مریلند

شما نیاز به ویتامین C برای رشد و ترمیم بافت ها در تمام قسمت های بدن خود دارید. این کمک می کند بدن کلاژن، یک پروتئین مهم که برای پوست، غضروف، تاندون ها، رباط ها و رگ های خونی استفاده می شود.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه ویتامین C برای بهبود زخم ها و برای تعمیر و نگهداری استخوان ها و دندان ها مورد نیاز است. همچنین به بدن کمک می کند که آهن را از منابع غلیظ جذب کند.

ویتامین C یک آنتی اکسیدان همراه با ویتامین E، بتا کاروتن و بسیاری از مواد مغذی دیگر است. آنتی اکسیدان ها برخی از آسیب های ناشی از رادیکال های آزاد، موادی که به DNA آسیب می رسانند، را مسدود می کنند. بیماری قلبی و آرتریت، مانند سرطان، ناشی از ایجاد رادیکال های آزاد در طول زمان است.

این نادر است به طور جدی از ویتامین C کمبود، اگر چه شواهد نشان می دهد که بسیاری از مردم ممکن است سطح ویتامین C، کشیدن سیگار دارند را کاهش می دهد میزان ویتامین C در بدن، به طوری که افراد سیگاری در معرض خطر بالاتری از کمبود هستند.

نشانه های کمبود ویتامین شامل موهای خشک و تقسیم می شود. لثه (التهاب لثه) و خونریزی لثه؛ پوست خشن، خشک، پوستی؛ کاهش میزان زخم بهبودی، کبودی آسان؛ خون دماغ؛ و توانایی کاهش یافته برای جلوگیری از عفونت. فرم شدید کمبود ویتامین C به عنوان اسفناج شناخته می شود.

سطوح پایین تر ویتامین C با یک تعداد از شرایط، از جمله فشار خون بالا، بیماری های کیسه صفرا، سکته مغزی، برخی از سرطان ها، و تصلب شرایین، ساخت تا از پلاک در عروق خونی که می تواند به حمله قلبی و سکته منجر همراه بوده است. این اولین بار است که ویتامین C را از رژیم غذایی خود گرفته اید. هیچ شواهد قطعی وجود ندارد که مکمل های ویتامین C به هر یک از این شرایط کمک می کند یا از آنها جلوگیری می کند.

ویتامین C نقش محافظتی در برابر موارد زیر دارد:

بیماری های قلبی

نتایج مطالعات علمی در مورد اینکه آیا ویتامین C برای حمله قلبی یا سکته مفید است یا خیر، مخلوط شده است. ویتامین C سطح کلسترول را کاهش نمی دهد یا خطر کلی حمله قلبی را کاهش می دهد.

برخی مطالعات – اگرچه نه همه – نشان می دهد که ویتامین C می تواند پیشرفت بیماری آترواسکلروز را کاهش دهد (سخت شدن شریان ها). این کمک می کند آسیب جلوگیری به LDL ( “بد”) کلسترول، که می سازد تا به عنوان پلاک در رگ است که می تواند حمله قلبی و سکته آن شود. مطالعات دیگر نشان می دهد که ویتامین C ممکن است به حفظ انعطاف پذیری شریان ها کمک کند.

علاوه بر این، افرادی که سطوح پایین ویتامین C ممکن است بیشتر احتمال دارد که یک حمله قلبی، سکته مغزی، یا بیماری عروق محیطی، که همگی دارای نتایج بالقوه آترواسکلروز است. بیماری عروق محیطی واژه ای است که برای توصیف آترواسکلروز عروق خونی به پاها استفاده می شود. این می تواند هنگام راه رفتن به درد منجر شود، به عنوان زشتی متناوب شناخته می شود. اما شواهدی وجود ندارد که مصرف مکمل های ویتامین C کمک کند.

بهترین کاری که باید انجام دهید این است که ویتامین C را از طریق رژیم غذایی خود به اندازه کافی دریافت کنید. به این ترتیب، شما همچنین مزایای دیگر آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی موجود در غذا را دریافت خواهید کرد. اگر میزان ویتامین C شما کم است و به اندازه کافی غذاهایی که می خورید غذا بخورید، از پزشک خود در مورد مصرف مکمل خود بپرسید.

فشار خون بالا

در مطالعه حاضر اثرات آنتی اکسیدان ها و ویتامین C بر روی رتینوپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی مورد بررسی قرار گرفت. خوردن غذاهای غنی از ویتامین C بسیار مهم است اگر شما در معرض فشار خون بالا هستید. اغلب پزشکان توصیه رژیم غذایی برای درمان و پیشگیری از فشار خون بالا، شناخته شده به عنوان DASH (روشهای تغذیهای برای توقف پرفشاری خون) رژیم غذایی، شامل تعداد زیادی از میوه ها و سبزیجات، که با آنتی اکسیدان ها.

سرد سرد

با وجود باور عمومی که ویتامین C می تواند سرماخوردگی را درمان کند، شواهد علمی این نظریه را پشتیبانی نمی کند. مصرف مکمل های ویتامین C به طور منظم (نه تنها در ابتدای سرماخوردگی) باعث کاهش اندکی در طول سرماخوردگی می شود (حدود 1 روز). تنها قطعه ای دیگر از شواهد حمایت از ویتامین C برای پیشگیری از سرماخوردگی می آید از مطالعات بررسی افراد از ورزش در محیط های افراطی (ورزشکاران، مانند دوندگان ماراتن و اسکی بازان و سربازان در قطب شمال). در این مطالعات، ویتامین C باعث کاهش خطر ابتلا به سرماخوردگی شد.

سرطان

نتایج بسیاری از مطالعات مبتنی بر جمعیت نشان می دهد که خوردن غذاهای غنی از ویتامین C ممکن است با نرخ پایین تر از سرطان، از جمله سرطان پوست، دیسپلازی گردن رحم همراه (تغییرات به دهانه رحم که ممکن است سرطانی یا پیش سرطانی، توسط پاپ اسمیر برداشت) و ، احتمالا، سرطان پستان. اما این غذاها حاوی بسیاری از مواد مغذی مفید و آنتی اکسیدان ها هستند، نه تنها ویتامین C بلکه ویتامین C نیز در برابر سرطان محافظت می کند. از سوی دیگر مصرف مکمل های ویتامین C به هیچ وجه مفید نیست.

علاوه بر این، شواهدی وجود ندارد که ویتامین C با سرطان تشخیص داده شود. در واقع برخی از پزشکان نگران هستند که دوزهای زیاد آنتی اکسیدان ها از مکمل ها می توانند از داروهای شیمی درمانی استفاده کنند. تحقیقات بیشتری لازم است اگر شما تحت شیمی درمانی هستید، قبل از مصرف ویتامین C یا هر مکمل با پزشک خود صحبت کنید.

آرتروز

ویتامین C برای بدن لازم است کلاژن را تشکیل دهد که بخشی از غضروف طبیعی است. غضروف در استئوآرتریت (OA) نابود می شود، فشار بر روی استخوان ها و مفاصل فشار می آورد. علاوه بر این، برخی از محققان فکر می کنم رادیکال آزاد – مولکولهای تولید شده توسط بدن است که می تواند سلول های و آسیب DNA – نیز ممکن است در تخریب غضروف نقش داشته باشد. آنتی اکسیدان ها مانند ویتامین C سبب کاهش آسیب ناشی از رادیکال های آزاد می شوند. با این حال، هیچ شواهدی نشان نمیدهد که مصرف مکملهای ویتامین C به OA کمک میکند یا از آن جلوگیری میکند. آنچه شواهد نشان می دهد این است که افرادی که رژیم های غنی از ویتامین C را می خورند بیشتر احتمال دارد که مبتلا به آرتریت باشند.

مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی می توانید سطح خود را از ویتامین C اگر شما مواد مخدر مصرف می به طور منظم برای تسالونیکیان OA کاهش، شما ممکن است بخواهید به یک مکمل ویتامین C.

سکته مغزی مرتبط با سن

ویتامین C (500 میلی گرم) به نظر می رسد برای کار با دیگر آنتی اکسیدان ها، از جمله روی (80 میلی گرم)، بتا-کاروتن (15 میلی گرم) و ویتامین E (400 واحد) برای محافظت از چشم در مقابل در حال توسعه دژنراسیون ماکولا (AMD)، که عامل اصلی از کورکورانه قانونی در ایالات متحده. افرادی که به نظر می رسد مفید هستند، کسانی هستند که AMD پیشرفته دارند. شناخته شده نیست که آیا این ترکیبی از مواد مغذی کمک می کند تا از AMD جلوگیری کند یا برای افراد مبتلا به AMD کمتری مفید باشد. این ترکیب شامل یک دوز بالای روی است که باید تنها با نظارت پزشک انجام شود.

پره اکلامپسی

برخی مطالعات نشان می دهد که مصرف ویتامین ها و ویتامین E در پیشگیری از بروز پره اکلامپسی در زنان بسیار خطرناک می تواند کمک کند. پره اکلامپسی که مشخصه فشار خون بالا و پروتئین بیش از حد در ادرار است، یک علت شایع زایمان زودرس است. با این حال، تمام مطالعات انجام نشده است.

آسم

مطالعات در مورد تاثیر ویتامین C بر آسم می تواند متفاوت باشد. برخی نشان می دهد که سطوح پایین ویتامین C در افراد مبتلا به آسم شایع تر است، برخی محققان به فکر می کنم که سطوح پایین ویتامین C ممکن است خطر ابتلا به این بیماری افزایش یافته است. مطالعات دیگر نشان می دهد که ویتامین C به کاهش علائم آسم ناشی از ورزش کمک می کند.

دیگر

اگر چه اطلاعات محدود است، مطالعات نشان می دهد که ویتامین C نیز ممکن است مفید باشد:

تقویت ایمنی
نگهداری لثه های سالم
بهبود چشم انداز برای کسانی که مبتلا به uveitis (التهاب قسمت متوسط ​​چشم)
درمان شرایط مرتبط با آلرژی مانند آسم، اگزما و تب یونجه (به نام رینیت آلرژیک)
کاهش اثرات تابش آفتاب، مانند آفتاب سوختگی یا قرمزی (به نام اریتم)
کاهش دهان خشک، به ویژه از داروهای ضد افسردگی (یک عارضه جانبی معمول از این داروها)
سوزش و زخم
کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت
برخی از شرایط ویروسی، از جمله مونونوکلئوز – اگر چه شواهد علمی وجود ندارد، برخی از پزشکان ممکن است دوز بالای ویتامین C پیشنهاد برای درمان برخی از ویروس ها
منابع تغذیه ای
منابع عالی از ویتامین C شامل پرتقال، فلفل سبز، هندوانه، خربزه درختی، گریپ فروت، طالبی، توت فرنگی، کیوی، انبه، کلم بروکلی، گوجه فرنگی، کلم بروکسل، گل کلم، کلم، و آب میوه طبیعی و یا آب میوه های غنی شده با ویتامین C خام و پخته شده با برگ سبز (برگ شلغم، اسفناج)، قرمز و فلفل سبز، گوجه فرنگی و تازه، سیب زمینی، کدو تنبل، تمشک، زغال اخته، زغال اخته، و آناناس نیز از منابع سرشار از ویتامین ث ویتامین C حساس به نور، هوا و گرما است ، بنابراین شما ویتامین C بیشتری دریافت خواهید کرد اگر میوه ها و سبزیجات را خام یا به آرامی پخته کنید.

اشکال موجود

شما می توانید ویتامین C طبیعی یا مصنوعی را نیز خریداری کنید که اسید آسکوربیک نیز نامیده می شود. قرص، کپسول، chewables و احتمالا محبوب ترین اشکال، بلکه در پودر کریستالی ویتامین C، جوشان، و اشکال مایع می آید. ویتامین C در دوزهای بین 25 تا 1000 میلیگرم است.

“بافر” ویتامین C نیز در دسترس است اگر شما پیدا کنید که اسید آسکوربیک به طور منظم شکم خود را خنثی می کند. یک فرم استریتیت ویتامین C نیز موجود است، که ممکن است برای کسانی که در معرض سوزش سر دل هستند، در معده آسان تر باشد.

منابع غذایی بالا ویتامین C:

سعی کنید 2-3 روز از این ویتامین های C مواد غذایی مصرف کنید؛ این به شما کمک می کند سطح مطلوب ویتامین C را حفظ کنید. بسیاری از این غذاها در رژیم غذایی توصیه شده من به دلیل محتوای آنتی اکسیدان بالا و مزایای سلامتی فراوانی وجود دارد.

1) گواوا

1 میوه: 377 میلیگرم (بیش از 628 درصد DV)

2) Black Currant

1 فنجان: 203 میلی گرم (بیش از 338٪ DV)

3) فلفل قرمز

1 فنجان خام: 190 میلی گرم (بیش از 317٪ DV)

4) کیوی

1 قطعه: 164 میلیگرم (273٪ DV)

5) فلفل سبز

1 فنجان خرد شده، خام: 120 میلی گرم (200٪ DV)

6) نارنجی

1 بزرگ: 82 میلی گرم (بیش از 163٪ DV)

7) توت فرنگی

1 فنجان: 89.4 میلی گرم (149٪ DV)

8) پاپایا

1 فنجان، در قطعه: 86.5 میلی گرم (بیش از 144٪ DV)

9) بروکلی

1 فنجان خام: 81.2 میلیگرم (135٪ DV)

10) قلعه

1 فنجان خام: 80 میلی گرم (134٪ DV)

11) جعفری

1 فنجان تازه: 79.8 میلی گرم (بیش از 133٪)

12) آناناس

1 فنجان تازه: 78.9 میلی گرم (بیش از 131٪)

13) شاخسارهای بروکسل

1 فنجان خام: 74.8 میلی گرم (125٪ DV)

14) گریپ فروت

1 فنجان: 71.8 میلی گرم (120٪ DV)

15) نخود

1 فنجان خام: 58 میلی گرم (97٪ DV)

16) گل کلم

1 فنجان خام، خرد شده: 46.4 میلی گرم (بیش از 77٪ DV)

17) انبه

1 جام: 45.7 میلیگرم (76٪ DV)

چطوری؟

بهترین راه برای مصرف مکمل های ویتامین C 2 تا 3 بار در روز است، با وعده های غذایی، بسته به دوز مصرفی. برخی مطالعات نشان می دهد که بزرگسالان باید هر روز 250 تا 500 میلی گرم دو بار مصرف کنند. قبل از مصرف بیش از 1000 میلی گرم ویتامین C به صورت روزانه و قبل از دادن ویتامین C به کودک، با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف روزانه ویتامین C در رژیم غذایی (که طبق آکادمی ملی علوم ذکر شده است) در زیر فهرست شده است.

کودکان

تولد – 6 ماه: 40 میلی گرم (مصرف مناسب)
نوزادان 6 تا 12 ماه: 50 میلی گرم (مصرف مناسب)
کودکان 1 تا 3 سال: 15 میلیگرم
کودکان 4 تا 8 سال: 25 میلی گرم
کودکان 9 تا 13 سال: 45 میلی گرم
دختران نوجوان 14-18 سال: 65 میلی گرم
پسران نوجوان 14-18 سال: 75 میلی گرم

بالغ

مردان بالای 18 سال: 90 میلیگرم
زنان بالای 18 سال: 75 میلی گرم
زنان باردار 14 تا 18 سال: 80 میلی گرم
زنان باردار بالای 18 سال: 85 میلی گرم
شیردهی زنان 14 تا 18 سال: 115 میلیگرم
شیردهی زنان بالای 18 سال: 120 میلی گرم
از آنجا که سیگار کشیدن ویتامین C را کاهش می دهد، افرادی که سیگار می کشند ممکن است 35 میلی گرم اضافی در روز نیاز داشته باشند.

دوز توصیه شده برای جلوگیری یا درمان بسیاری از شرایط ذکر شده در بخش استفاده شده اغلب 500 – 1000 میلی گرم در روز است.

هشدارها

با توجه به پتانسیل عوارض جانبی و تعامل با داروها، باید تنها مکمل های غذایی را تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی معالجه مصرف کنید.

مکمل های ویتامین C یک اثر دیورتیک دارند، به این معنی که بدن از مایع اضافی خلاص می شود. اطمینان حاصل کنید که هنگام مصرف آنها مقدار زیادی مایعات بنوشید.

بیشترین ویتامین C تجاری از ذرت ساخته شده است. افرادی که به ذرت حساس هستند باید منابع جایگزین مانند پماد ساگوو را جستجو کنند.

ویتامین C مقدار آهن جذب شده از غذاها را افزایش می دهد. افراد مبتلا به هموکروماتوز، یک شرط ارثی که در آن آهن زیاد می شود، نبایستی از مکمل های ویتامین C استفاده کنند.

ویتامین C به طور کلی در نظر گرفته می شود زیرا بدن شما از آنچه استفاده نمی کند خلاص می شود. اما در دوزهای بالا (بیش از 2000 میلی گرم در روز) می تواند باعث ناراحتی اسهال، گاز و یا معده شود. اگر این عوارض جانبی را تجربه کنید، دوز ویتامین C را پایین می آورید.

افراد مبتلا به مشکلات کلیوی قبل از مصرف ویتامین C باید با پزشک خود صحبت کنند.

افرادی که سیگار می کشند و یا از تکه های نیکوتین استفاده می کنند ممکن است به ویتامین C بیشتری نیاز داشته باشند زیرا نیکوتین ویتامین C را در بدن کاهش می دهد.

نوزادانی که به مادران متولد شده اند و 6000 میلی گرم یا بیشتر از ویتامین C مصرف می کنند ممکن است به علت مصرف قطره ویتامین C پس از تولد، پودر تلخ ایجاد شوند. اگر باردار هستید قبل از مصرف بیش از 1000 میلی گرم ویتامین C با پزشک خود مشورت کنید.

افراد مبتلا به کم خونی سلولهای خلقی و همچنین افراد مبتلا به اختلال متابولیک که به نام G6PD نام دارند، به طور بالقوه می توانند عوارض جانبی جدی ای از مصرف ویتامین C داشته باشند.

بیماران مبتلا به تالاسمی و هموکروماتوز می توانند با افزایش جذب آهن، که ممکن است از طریق مکمل های ویتامین C ایجاد شوند، منفی باشد.

ویتامین C ممکن است سطح قند خون افراد مبتلا به دیابت را افزایش دهد. در زنان مسن تر دیابتی، دوز ویتامین C بیش از 300 میلی گرم در روز با افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی ارتباط دارد.

مصرف ویتامین C قبل یا بعد از آنژیوپلاستی ممکن است با بهبودی مواجه شود.

اگر از سرطان درمان می شوید، قبل از گرفتن ویتامین C با ویروس انسانی صحبت کنید. ویتامین C ممکن است به طور بالقوه با بعضی داروهای شیمی درمانی ارتباط برقرار کند.

تعاملات احتمالی

اگر با هر یک از داروهای زیر درمان شود، نباید از مکمل های ویتامین C استفاده کنید:

آسپیرین و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) – هر دو آسپرین و NSAID ها می توانند مقدار ویتامین C را در بدن کاهش دهند، زیرا باعث ایجاد ویتامین در ادرار می شود. علاوه بر این، دوزهای بالا ویتامین C باعث می شود که بیشتر این داروها در بدن باقی بمانند و سطوح بالای خون شما را افزایش دهند. تحقیقات اولیه نشان می دهد که ویتامین C می تواند در برابر ناراحتی معده محافظت کند که آسپرین و NSAID ها می توانند باعث ایجاد آن شوند. اگر شما به طور مرتب آسپیرین یا NSAID ها را مصرف می کنید، قبل از مصرف بیش از میزان توصیه شده روزانه ویتامین C، با پزشک خود صحبت کنید.

استامینوفن (تیلنول) – دوزهای بالا ویتامین C ممکن است میزان استامینوفن را در ادرار کاهش دهد، که می تواند موجب افزایش سطح این دارو به خون شود.

آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم – ویتامین C می تواند مقدار آلومینیوم را که بدن شما جذب می کند افزایش دهد، که می تواند عوارض جانبی این دارو ها را بدتر کند. آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم شامل میالوکس و گوویسکون هستند.

باریتورات ها – باربیورت ممکن است اثرات ویتامین C را کاهش دهد. این داروها شامل فنوباربیتال (لومینال)، پنتوباربیتال (نیبوتال) و سونووباربیتال (Seconal) هستند.

داروهای شیمی درمانی – به عنوان یک آنتی اکسیدان، ویتامین C ممکن است با اثرات برخی داروهای شیمی درمانی مواجه شود. با این حال، برخی محققان بر این باورند که ویتامین C ممکن است موجب کمک شیمیدرمانی شود. اگر شما در حال شیمیدرمانی هستید، بدون صحبت با متخصص انکولوژی خود، ویتامین C یا مکمل های دیگر را مصرف نکنید.

داروهای ضد بارداری خوراکی (قرص های کنترل زایمان) و درمان جایگزینی هورمون (HRT) – ویتامین C می تواند باعث افزایش سطح استروژن در هنگام مصرف این داروها شود. استروژن خوراکی همچنین می تواند اثرات ویتامین C را در بدن کاهش دهد.

مهار کننده های پروتئاز – ویتامین C به نظر می رسد سطوح کمی از indinavir (Crixivan)، دارو استفاده می شود برای درمان HIV و ایدز.

تتراسیکلین – برخی از شواهد نشان می دهد که مصرف ویتامین C با آنتی بیوتیک تتراسایکلین ممکن است سطح این دارو را افزایش دهد. همچنین ممکن است اثرات ویتامین C را در بدن کاهش دهد. دیگر آنتی بیوتیک ها در یک خانواده شامل مینوسیکلین (مینوسین) و داکسی سایکلین (ویبریماسین) هستند.

وارفارین (Coumadin) – گزارش شده است که ویتامین C از اثربخشی این دارو برای کاهش خونریزی موثر است. در مطالعات پیگیری اخیر، هیچ اثری با دوز ویتامین C تا 1000 میلی گرم در روز یافت نشد. با این حال، اگر شما وارفارین یا یک نوشیدنی دیگر را مصرف کنید، قبل از مصرف ویتامین C یا هر مکمل دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.

منبع انگلیسی : مرکز پزشکی دانشگاه مریلند

ویتامین های پیچیده B برای پوست سالم، مو، چشم ها و کبد مورد نیاز است. آنها همچنین به کارکرد سیستم عصبی کمک می کنند.

همه ویتامین های B محلول در آب هستند، به این معنی که بدن آنها را ذخیره نمی کند.

ویتامین B12 به ویژه importante برای حفظ سلامت سلولهای عصبی است، و آن در تولید DNA و RNA، مواد ژنتیکی بدن کمک می کند. ویتامین B12 با ویتامین B9 همخوانی دارد، که فولات و اسید فولیک نیز نامیده می شود، و این امر برای کمک به تولید گلبول قرمز و آهن در بدن بهتر است. فولات و B12 با یکدیگر کار می کنند تا S-adenosylmethionine (SAMe) تولید کنند، که ترکیبی از فعالیت های ایمنی و خلق و خوی است.

ویتامین B12، B6 و B9 با هم برای کنترل سطح خون هوموسستین اسید آمینه عمل می کنند. سطح بالای هموسیستئین همراه با بیماری قلبی است. با این حال، محققان مطمئن نیستند که آیا هموسیستئین علت بیماری قلبی یا فقط یک نشانگر است.

برای جوانان کمبود ویتامین B12 بسیار نادر است، اما افراد سالخورده مبتلا به کمبود آن کم نیستند. این ممکن است به این دلیل باشد که رژیم غذایی آنها سالم نیست یا اینکه اسید معده کمتری دارد که بدن نیاز به جذب دارد.

سطوح پایین B12 می تواند باعث ایجاد طیف وسیعی از علائم از جمله:

خستگی
ضعف نفس
اسهال
عصبانیت
بی حسی
احساس تنگ شدن در انگشتان دست و پا
کمبود شدید B12 موجب آسیب عصبی می شود.

افراد در معرض خطر کمبود B12 عبارتند از:

گیاهخواران لبنیات و یا تخم مرغ را نمی خورند، زیرا ویتامین B12 تنها در محصولات حیوانی یافت می شود

افراد مبتلا به مشکلات جذب مواد مغذی به علت بیماری کرون، بیماری پانکراس، جراحی کاهش وزن یا داروها

افراد مبتلا به هلیکوباکتر پیلوری، یک ارگانیسم در رودهایی هستند که می توانند باعث زخم شوند. H. pylori سبب آسیب رساندن به سلول های معده می شود که عامل اصلی، ماده ای است که بدن نیاز به جذب B12 دارد

افراد مبتلا به اختلال خوردن

افراد مبتلا به HIV

افراد مبتلا به دیابت

سالمندان

اسید فولیک (ویتامین B9)، به ویژه هنگامی که در دوزهای بالا مصرف می شود، می تواند علائم کمبود ویتامین B12 را پنهان کند. خطر ایجاد آسیب عصبی خطر ابتلا به سرطان است. شما باید به دکتر تان صحبت کنید اگر شما برنامه را به بیش از 800 میکروگرم فولیک اسید، به مطمئن شوید که شما کمبود B12 ندارد.

ویتامین B12 برای موارد زیر استفاده می شود:

کم خونی سرطانی

کم خونی سرطانی نوعی کم خونی است که وقتی که سلول های معده قادر به ایجاد عامل ذاتی نیستند اتفاق می افتد. بدون عامل ذاتی، بدن شما نمی تواند ویتامین B12 را جذب کند. علائم عبارتند از:

ضعف
پوست پوشیده شده
اسهال
کاهش وزن
تب
احساس خستگی یا سوزش در دست و پا
از دست دادن تعادل
سردرگمی، از دست دادن حافظه و خلق و خوی
مکمل های ویتامین B12 در دوزهای بالا، به صورت تزریق یا به صورت خوراکی، برای درمان کم خونی مورد تجویز قرار می گیرند. کم خونی سرطانی می تواند یک وضعیت خطرناک باشد و همیشه باید توسط یک پزشک درمان شود.
بیماری قلبی
بسیاری از مطالعات نشان می دهد افرادی که سطح هوموسیستین آمینواسین بالایی دارند تقریبا دو برابر احتمال ابتلا به بیماری عروق کرونری و 2.5 برابر احتمال سکته مغزی نسبت به افرادی است که دارای سطح نرمال هستند. B ویتامین های پیچیده، به خصوص ویتامین های B9، B6 و B12، باعث کاهش سطح هموسیستئین می شوند. با این حال، محققان نمی دانند که آیا سطوح بالای هموسیستئین در واقع باعث بیماری قلبی می شود.

افرادی که در مورد بیماری قلبی نگران هستند، باید از غذاهای سالم ویتامین B به اندازه کافی دریافت کنند. با این حال، در برخی موارد پزشکان توصیه می کنند که ویتامین های B را برای کاهش سطح هموسیستئین افزایش دهند. اگر در مورد بیماری قلبی نگران هستید، اگر با مصرف مکمل ویتامین B برای شما مناسب باشد، از پزشک خود مشورت بگیرید.

دژنراسیون ماکولوی مرتبط با سن (AMD)

نشان داده شده است که کمبود ویتامین B12 با افزایش خطر ابتلا به بیماری های چشم مانند ویتامین B12 همراه است.

خستگی

خستگی یکی از علائم کمبود ویتامین B12 است.  با این حال، تحقیقات بیشتری لازم است یک مطالعه اولیه نشان داد افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن ممکن است از تزریق B12 سود ببرند. تحقیقات بیشتری لازم است

سرطان پستان

اگر چه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد ویتامین B12 به تنهایی خطر ابتلا به سرطان پستان را کاهش می دهد نتایج مطالعاتی جمعیتی نشان داده است زنانی که در رژیم غذایی خود فولیک اسید بیشتری دریافت می کنند خطر ابتلا به سرطان پستان کمتری داشته اند. ویتامین B12 با فولات در بدن کار می کند، بنابراین می تواند به کاهش خطر سرطان پستان کمک کند.

یکی دیگر از مطالعات اولیه نشان می دهد که زنان بعد از یائسگی که کمترین مقدار B12 را در رژیم خود دارند، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش یافته است.

ناباروری مردانه

مطالعات نشان می دهد که مکمل های ویتامین B12 ممکن است باعث افزایش تعداد اسپرم و توانایی اسپرم در شنا شود. تحقیقات بیشتری لازم است

منابع تغذیه ای

ویتامین B12 تنها در غذاهای حیوانی یافت می شود. منابع رژیمی خوب عبارتند از:

ماهی 
حلزون صدف دار
محصولات لبنی
گوشت ارگان، به خصوص کبد و کلیه
تخم مرغ
گوشت گاو
گوشت خوک

اشکال موجود

ویتامین B12 را می توان در مولتی ویتامین ها یافت (از جمله قطرات جویدن و مایع کودکان)، ویتامین B پیچیده و مکمل های فردی. ویتامین B12 در فرم های داخل بینی (از طریق بینی)، و همچنین قرص های خوراکی، کپسول، ژل نرم و لوزی، در دسترس است. ویتامین B12 نیز تحت نام کوبالامین و سیانوکوبالامین فروخته می شود.

چطوری؟

اگر رژیم غذایی شما شامل گوشت، ماهی یا صدفها، شیر و سایر محصولات لبنی باشد، باید بتوانید بدون نیاز به مکمل ویتامین B12، نیازهای روزانه را برآورده کنید. گیاهخواران که هیچ محصول حیوانی نمی خورند باید مکمل ویتامین B12 را با آب مصرف کنند، ترجیحا بعد از غذا. سالمندان ممکن است نیاز به مقدار بیشتری از ویتامین B12 را نسبت به افراد جوان داشته باشند، زیرا توانایی بدن برای جذب ویتامین B12 از رژیم غذایی با سن کاهش می یابد.

اگر از داشتن مکمل B12 استفاده می کنید، از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود برای کمک به تعیین دوز مناسب برای شما بپرسید.

توصیه های روزانه برای ویتامین B12 رژیم غذایی در زیر فهرست شده است.

کودکان

نوزادان تا 6 ماه: 0.4 میکروگرم (مصرف کافی)
نوزادان 6 ماه تا 1 سال: 0.5 میکروگرم (مصرف کافی)
کودکان 1 تا 3 سال: 0.9 میکروگرم (RDA)
کودکان 4 تا 8 سال: 1.2 میکروگرم (RDA)
کودکان 9 تا 13 سال: 1.8 میکروگرم (RDA)
نوجوانان 14 تا 18 سال: 2.4 میکروگرم (RDA)

بالغ

19 سال و بالاتر: 2.4 میکروگرم (RDA) *
زنان باردار: 2.6 میکروگرم (RDA)
زنان تغذیه با شیر مادر: 2.8 میکروگرم (RDA)
* از آنجا که 10 تا 30 درصد افراد سالخورده ممکن است از مواد غذایی B12 جذب B12 را نداشته باشند، افراد بالای 50 سال باید از طریق غذاهای حاوی ویتامین B12 یا مکمل حاوی B12، نیاز خود را تامین کنند.

هشدارها

با توجه به پتانسیل عوارض جانبی و تعامل با داروها، باید تنها مکمل های غذایی را تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی معالجه مصرف کنید.

ویتامین B12 به عنوان بی خطر و غیر سمی محسوب می شود و مصرف هر یک از ویتامین های B در مدت زمان طولانی می تواند منجر به عدم تعادل سایر ویتامین های مهم B شود. به همین دلیل ممکن است بخواهید ویتامین های ویتامین B را مصرف کنید. مصرف اسید فولیک در دوزهای بالا می تواند کمبود ویتامین B12 را پنهان کند. بنابراین این ویتامین ها اغلب با یکدیگر همراه می شوند. قبل از مصرف بیش از 800 میکروگرم اسید فولیک، با پزشک خود صحبت کنید.

افراد مبتلا به سطوح غیر طبیعی گلبول قرمز و یا غیر طبیعی در گلبول های قرمز خون باید با یک پزشک کار کنند تا مشخص شود آیا B12 برای آنها مناسب است یا خیر. در برخی موارد، B12 می تواند مفید باشد. اما این می تواند با دیگر شرایط بهداشتی مضر باشد. به عنوان مثال، مکمل B12 می تواند موجب آسیب جدی به عصب بینایی در افراد مبتلا به بیماری Leber (بیماری چشم) شود. مجددا مطمئن شوید که با پزشک خود کار کنید.

تعاملات احتمالی

اگر در حال حاضر با هر یک از داروهای زیر درمان می شوید، نباید از مکمل های ویتامین B12 بدون تجویز پزشک خود استفاده کنید.

داروهایی که سطوح B12 را در بدن کاهش می دهند عبارتند از:

داروهای ضد تشنج – از جمله فنوتیوین (دیلانتین)، فنوباربیتال، پرییدون (میسولین)
داروهای شیمی درمانی – به ویژه متوترکسات
کلشیسین – مورد استفاده برای درمان نقرس
مقادیر اسید روغنی – برای کاهش کلسترول استفاده می شود؛ شامل کلستیپول (Colestid)، کلستیآمینین (Questran) و کلسولام (وولچول)
مسدود کننده های H2 – برای کاهش اسید معده استفاده می شود. شامل سایمتیدین (Tagamet)، فاموتییدین (Pepcid AC)، رانیتیدین (Zantac)
متفورمین (Glucophage) – دارو برای دیابت
مهار کننده های پمپ پروتون – برای کاهش اسید معده استفاده می شود. شامل اسموپرازول (نایسیوم)، لینپسازول (پیش داروئی)، اومپرازول (پریلوسک)، رابپرازول (Aciphex)
آنتی بیوتیک ها، تتراسایکلین: ویتامین B12 نباید در همان زمان به عنوان تتراسایکلین مصرف شود، زیرا این امر باعث جذب و اثربخشی این دارو می شود. ویتامین B12 باید در زمان های مختلف از تتراسایکلین گرفته شود. تمام مکمل های پیچیده ویتامین B به این ترتیب عمل می کنند و باید در زمان های مختلف از تتراسایکلین گرفته شوند. علاوه بر این، استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها می تواند سطح ویتامین B را در بدن کاهش دهد، به ویژه در B2، B9، B12 و ویتامین H (بیوتین)، که بخشی از ویتامین های پیچیده B است.

منبع : مرکز پزشکی دانشگاه مریلند

به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه این ویتامین های B، که اغلب به عنوان ویتامین B ویتامین شناخته می شوند، بدن نیز از چربی و پروتئین استفاده می کنند. ویتامین B پیچیده برای کبد سالم و پوست سالم، مو و چشم ضروری است.

آنها همچنین به کارکرد سیستم عصبی کمک می کنند. اسید فولیک نوع مصنوعی B9 است که در مکمل ها و غذاهای غنی شده یافت می شود، در حالی که فولات به طور طبیعی در غذاها اتفاق می افتد.

تمام ویتامین های B محلول در آب هستند، به این معنی که بدن آنها را ذخیره نمی کند.

اسید فولیک برای عملکرد مناسب مغز ضروری است و نقش مهمی در سلامت روانی و عاطفی ایفا می کند. این کمک به تولید DNA و RNA، مواد ژنتیکی بدن است، و به ویژه هنگامی که سلول ها و بافت ها به سرعت در حال رشد هستند، مانند نوزادان، نوجوانی و بارداری، بسیار مهم است.

اسید فولیک همچنین با ویتامین B12 همکاری می کند تا به سلول های قرمز خون کمک کند تا به درستی در بدن کار کند.

ویتامین B9 با ویتامین های B6 و B12 و سایر مواد مغذی برای کنترل سطح خون هوموسستین آمینواسید کار می کند. سطح بالای هموسیستئین همراه با بیماری قلبی است، اما محققان مطمئن نیستند که آیا هموسیستئین علت بیماری قلبی است یا فقط یک نشانگر که نشان می دهد کسی ممکن است بیماری قلبی داشته باشد.

مقادیر کم اسید فولیک شایع است. الکل، بیماری التهابی روده (IBD) و بیماری سلیاک می تواند باعث کمبود فولیک اسید شود. همچنین برخی داروها ممکن است سطح اسید فولیک را در بدن کاهش دهند. کمبود اسید فولیک می تواند سبب:

رشد ضعیف
التهاب زبان
گینوییت
از دست دادن اشتها
تنگی نفس
اسهال
تحریک پذیری
فراموشی
تندرستی ذهنی

زنان باردار نیاز به اسید فولیک بیشتری دارند تا خطر بروز نقایص مادرزادی عصبی، از جمله شکاف شکم، اسپینا بیفیدا و آسیب مغزی را کاهش دهد. نقص های لوله عصبی نقص های زاینده ای ناشی از توسعه غیر طبیعی لوله عصبی است، ساختاری که در نهایت موجب افزایش مغز و نخاع می شود. از آنجاییکه اسید فولیک به بسیاری از غذاهای غلات در ایالات متحده افزوده شده است، مانند نان و غلات، نقص لوله عصبی به طور چشمگیری کاهش یافته است.

نقائص هنگام تولد

همانطور که ذکر شد، زنان باردار که به میزان کافی اسید فولیک به میزان کافی دریافت نمی کنند، بیشتر احتمال دارد که کودکان مبتلا به نقص های زاد هستند.

زنان باردار باید 600 میکروگرم اسید فولیک در روز دریافت کنند. زنانی که قصد بارداری شدن دارند باید مطمئن شوند که روزانه 400 میکروگرم در روز تجویز شوند زیرا بسیاری از نقایص لوله عصبی ممکن است بلافاصله پس از تخمک اتفاق بیفتند و قبل از آنکه زن حتی باردار باشد. ویتامین های پیش از قاعدگی حاوی مقدار مورد نیاز اسید فولیک برای زنان باردار است.

مطالعات نشان می دهد زنانی که مکمل اسید فولیک قبل از تخمک گذاری و در سه ماهه اول استفاده می کنند ممکن است خطر ابتلا به نقص لوله های عصبی را  72 تا 100 درصد کاهش یابد.

اسید فولیک همچنین ممکن است به جلوگیری از سقط جنین کمک کند، اگرچه شواهد مشخص نیست.

مطالعات رشد کودک نشان می دهد که مصرف مکمل اسید فولیک در دوران بارداری با کاهش خطر ابتلا به اوتیسم همراه است. مطالعات دیگر نشان می دهد که مصرف مکمل های اسید فولیک در اوایل بارداری با کاهش خطر ابتلا به تاخیر تلکم در کودکان 3 ساله همراه بود. و برخی تحقیقات نشان می دهد که سطوح پایین فولات در دوران بارداری با افزایش خطر ابتلا به مشکلات عاطفی در فرزندان همراه است.

بیماری قلبی

Folate ممکن است از چندین روش برای محافظت از قلب کمک کند. اولا شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه اسید فولیک کافی در رژیم غذایی شما می تواند خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهد، گرچه این شواهد بر اساس مطالعات جمعیت و مطالعات بالینی دقیق تر نیست. هنوز شواهدی وجود ندارد که مصرف مکمل اسید فولیک کمک کند.

همچنین مطالعات بسیاری نشان می دهد افرادی که دارای سطح بالای هوموسستین آمینو اسید هستند تقریبا 1.7 برابر بیشتر از بیماری های عروق کرونر و 2.5 برابر بیشتر از سکته مغزی هستند. B ویتامین های پیچیده، به خصوص ویتامین B9، B6 و B12، باعث کاهش سطح هموسیستئین می شوند. با این حال، شواهدی وجود ندارد که سطح بالای هموسیستئین در واقع باعث بیماری قلب می شود.

اکثر افرادی که در مورد بیماری های قلبی نگران هستند باید بر روی گرفتن ویتامین های کم ویتامین B از غذاهای سالم تمرکز کنند. در بعضی موارد، با این حال، پزشک ممکن است توصیه کند که ویتامین های B را برای کاهش سطح هموسیستئین توصیه کند. اگر نگران بیماری های قلبی هستید، از پزشک خود بپرسید آیا مصرف مکمل های ویتامین B برای شما مناسب است یا خیر.

افت شنوایی مرتبط با سن

یک مطالعه نشان می دهد که مکمل های اسید فولیک به کاهش سرعت شنوایی در افراد سالخورده با سطوح بالای هموسیستئین و کمبود فولات در رژیم غذایی کمک می کند. معلوم نیست که سالخوردگان سالم از آن بهره مند شوند.

دژنراسیون ماکولوی مرتبط با سن (AMD)

یک مطالعه بزرگ نشان داد که زنان که 2500 میلی گرم اسید فولیک را به همراه 500 میلی گرم ویتامین B6 و 1000 میکروگرم سیانوکوبالامین (ویتامین B12) روزانه دریافت می کنند، خطر ابتلا به AMD، یک بیماری چشم که می تواند باعث از بین رفتن چشم، شود، کاهش می یابد.

افسردگی

شواهدی وجود دارد که آیا اسید فولیک می تواند به کاهش افسردگی کمک کند یا خیر. برخی مطالعات نشان می دهد که 15 تا 38 درصد افراد مبتلا به افسردگی دارای میزان پایین فولات هستند و افرادی که سطح بسیار پایین دارند، بیشتر افسرده هستند. یک مطالعه نشان داد افرادی که در هنگام مصرف داروهای ضد افسردگی بهبودی نداشتند سطح اسید فولیک کمتری داشتند. یک مطالعه دو سوکور، کنترل شده با پلاسبو نشان داد که مصرف 500 میکروگرم اسید فولیک روزانه باعث افزایش کارآیی داروهای ضد افسردگی Prozac در زنان، اما احتمالا مردان نبود. مطالعه دیگری نشان داد که مصرف اسید فولیک و ویتامین B12 در کاهش افسردگی در افراد مسن بهتر از پلاسبو نیست.

سرطان

به نظر می رسد که اسید فولیک در رژیم غذایی در برابر برخی از انواع سرطان محافظت می کند، از جمله:

سرطان کولون
سرطان پستان
سرطان دهانه رحم
سرطان پانکراس
سرطان معده
با این حال، این شواهد بر اساس مطالعات جمعیتی است که نشان می دهد افرادی که فلوئید کافی در رژیم غذایی خود دارند، میزان پایین این سرطان ها را نشان می دهد. محققان دقیقا نمی دانند چگونه فولات ممکن است به جلوگیری از سرطان کمک کند. بعضی ها فکر می کنند که اسید فولیک DNA را سالم نگه می دارد و مانع از جهش هایی می شود که می توانند به سرطان منجر شوند. شواهدی وجود ندارد که مصرف مکمل اسید فولیک به جلوگیری از سرطان کمک کند. بهترین روش این است که مطمئن شوید که یک رژیم متعادل با مقدار کافی فولات مصرف می کنید که به شما در برابر برخی از بیماری ها کمک می کند.

مصرف رژیم کم فولات ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد، به خصوص برای زنان که الکل مصرف می کنند. استفاده منظم از الکل، بیش از 1½ تا 2 عینک در روز، با خطر بالاتر سرطان سینه همراه است. یک مطالعه بزرگ که شامل بیش از 50،000 زن در طول زمان می شود، نشان می دهد که مصرف کافی فولات ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه همراه با الکل را کاهش دهد.

منابع تغذیه ای

منابع غنی فولات عبارتند از:

اسفناج
برگ سبز تیره
مارچوبه
شلغم
چغندر
سبزیجات خردل
جوانه های بروکسل
لوبیا لوبیا
سویا
جگر گاو
مخمر ابجو
ریشه سبزیجات
دانه های کامل
جوانه گندم
بلغور گندم
لوبیا
لوبیا سفید
لوبیا لوبیا
لوبیا Mung
ماهی سالمون
آب پرتقال
آووکادو
شیر
علاوه بر این، تمام محصولات دانه و غلات در ایالات متحده با اسید فولیک تقویت می شوند.

شکل های موجود

ویتامین B9 در مولتی ویتامین ها، از جمله قطرات جویدن و مایع کودکان و B ویتامین های پیچیده یافت می شود. همچنین به صورت جداگانه فروخته می شود. ایده خوبی است که اسید فولیک را به عنوان بخشی از یا همراه مولتی ویتامین به کار ببندید چون دیگر ویتامین های B برای آن کار می کنند. این در فرم های مختلف، از جمله قرص ها، ژل های نرم و لوزی ها موجود است.

چطوری؟

اکثر افراد (به جز زنان باردار) باید بتوانند اسید فولیک را از رژیم غذایی خود به میزان کافی دریافت کنند.

پیش از مصرف مکمل های اسید فولیک یا دادن آن به کودکان، با یک متخصص مراقبت های بهداشتی معالجه و تجویز شوید.

توصیه های روزانه برای اسید فولیک غذایی:

اطفال

نوزادان 0 تا 6 ماه: 65 میکروگرم (مصرف کافی)
نوزادان 7 تا 12 ماه: 80 میکروگرم (مصرف کافی)
کودکان 1 تا 3 سال: 150 میکروگرم (RDA)
کودکان 4 تا 8 سال: 200 میکروگرم (RDA)
کودکان 9 تا 13 سال: 300 میکروگرم (RDA)
نوجوانان 14 تا 18 سال: 400 میکروگرم (RDA)

بزرگسالان

مردان و زنان 19 ساله و بالاتر: 400 میکروگرم (RDA)
زنان باردار: 600 میکروگرم (RDA)
شیردهی زنان: 500 میکروگرم (RDA)
مقدار مورد استفاده در مطالعات مربوط به بیماری های قلبی بین 400 تا 1200 میکروگرم است. با این حال، سطح بالای فولات می تواند کمبود ویتامین B12 را پنهان کند و باید تحت نظارت پزشک انجام شود. اگر شما در حال مصرف مکمل اسید فولیک هستید، از پزشک خود بپرسید تا به شما کمک کند تا دوز مناسب برای شما تعیین کند.

احتیاط

با توجه به پتانسیل عوارض جانبی و تعامل با داروها، باید تنها مکمل های غذایی را تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی معالجه مصرف کنید.

در روزانه توصیه شده، عوارض جانبی اسید فولیک نادر است. دوزهای بسیار بالا می توانند باعث شوند:

مشکلات معده
مشکلات خواب
واکنش های پوستی
گیجی
از دست دادن اشتها
حالت تهوع
تشنج

قبل از مصرف بیش از 800 میکروگرم اسید فولیک، با پزشک خود صحبت کنید. اسید فولیک می تواند نشانه هایی از کمبود ویتامین B12 را که می تواند باعث آسیب دائمی به سیستم عصبی شود، پنهان کند. مصرف هر یک از ویتامین های گروه B برای مدت طولانی می تواند منجر به عدم تعادل سایر ویتامین های مهم ب شود. به همین دلیل ممکن است بخواهید یک ویتامین B را که شامل همه ویتامین های B می شود را مصرف کنید.

افرادی که در معرض تشنج یا سرطان هستند نباید بدون صحبت کردن با پزشکان خود اسید فولیک مصرف کنند.

تعاملات احتمالی

اگر در حال حاضر با هر یک از داروهای زیر درمان می شوید، نباید از مکمل های اسید فولیک استفاده کنید بدون اینکه با پزشک خود صحبت کنید.

آنتی بیوتیک ها، تتراسایکلین: اسید فولیک نباید همزمان با آنتی بیوتیک تتراسایکلین مصرف شود زیرا این امر باعث جذب و اثربخشی این دارو می شود. اسید فولیک، به تنهایی یا در ترکیب با سایر ویتامین های B، باید در زمان های مختلف از تتراسایکلین گرفته شود. تمام مکمل های پیچیده ویتامین B به این ترتیب عمل می کنند و باید در زمان های مختلف از تتراسایکلین گرفته شوند.

فنیتوین (Dilantin): فینیوترین، دارو ضد تشنج، ممکن است سطوح فولات در بدن را کاهش دهد. با این حال، اسید فولیک ممکن است با اثر فنوتیوین مواجه شود و خطر تشنج را افزایش دهد. قبل از مصرف مکمل اسید فولیک از پزشک خود بپرسید.

پیریمتیامین (داراپیم): پیریمتامین یک دارو است که برای پیشگیری و درمان مالاریا و درمان توکسوپلاسموز استفاده می شود. اسید فولیک ممکن است این دارو را مؤثرتر کند.

داروهای شیمی درمانی: اسید فولیک ممکن است مقادیر 5-فلوروکورازیل و کپسیباتین (Xeloda) را به میزان خطرناکی در بدن افزایش دهد. اگر شما تحت شیمی درمانی قرار می گیرید، قبل از مصرف مکمل ها یا گیاهان، متخصص انکولوژی خود را بپرسید.

داروهایی که سطوح پایین اسید فولیک را پایین می آورند: داروهای زیر ممکن است با جذب فولات از بدن تداخل داشته باشند، به این معنی که در طول مصرف آنها باید مکمل اسید فولیک مصرف شود. اول با دکترت صحبت کن.

آنتی اسیدها

مسدود کننده های H2: برای کاهش اسید معده، از جمله سایمتیدین (تاگامت)، فاموتییدین (پپید) و رانیتیدین (زانتیک) استفاده می شود.
مهار کننده های پمپ پروتون: برای کاهش اسید معده، از جمله برخی از پروپرانول (نکسیم)، لانسوپرازول (پیش داروئی)، امپرازول (پریلوسک) و رابپرازول (Aciphex) استفاده می شود.
Sequestrants اسید صفراوی: برای کاهش کلسترول، از جمله کلستیپول (Colestid)، کلستیآمینین (Questran) و کلسولام (Welchol) استفاده می شود.
داروهای ضد تشنج: از جمله فنوباربیتال، پریمیدون (میسولین) و کاربامازپین (تگراتول).
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): از جمله ایبوپروفن (Advil، Motrin) و ناپروکسن (Aleve).
سولفاسالازین (Azulfidine): مورد استفاده برای درمان بیماری التهابی روده (IBD) و آرتریت روماتوئید (RA) است.
Triamterene (Dyrenium): دیورتیک (قرص آب).
سیکلوسیرین: آنتی بیوتیک.
پیریمتامین (داراپیم): برای پیشگیری و درمان مالاریا و برای درمان توکسوپلاسموز استفاده می شود.
Trimethoprim: آنتی بیوتیک مورد استفاده برای درمان عفونت های دستگاه ادراری.
هنگامی که برای مدت طولانی مصرف می شود، این داروها، و همچنین سایر داروهای ضد التهابی، می توانند نیاز بدن به اسید فولیک را افزایش دهند.

متوترکسات: متوترکسات، داروهای مورد استفاده برای درمان سرطان، آرتریت روماتوئید (RA) و پسوریازیس، مقدار اسید فولیک را در بدن کاهش می دهد. اگر متوترکسات را برای RA یا پسوریازیس مصرف کنید، پزشک ممکن است یک دوز بالاتر از اسید فولیک را تجویز کند، که به کاهش عوارض جانبی متوترکسات کمک می کند. با این حال، افرادی که متوترکسات را برای سرطان مصرف می کنند، نباید از مکمل اسید فولیک استفاده کنند، مگر اینکه پزشک به آنها گفته شود. اسید فولیک ممکن است با اثرات متوترکسات بر سرطان مواجه شود.

نسبت های قابل توجهی از پیریدوکسین طبیعی در میوه ها، سبزیجات و دانه ها در فرم های گلیکوزیل شده وجود دارد.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه ویتامین B6 در اشکال کوآنزیم انواع مختلفی از توابع در بدن را انجام می دهد و بسیار متنوع است و با بیش از 100 واکنش آنزیم، بیشتر مربوط به متابولیسم پروتئین است . هر دو PLP و PMP در متابولیسم اسید آمینه دخیل هستند و PLP نیز در متابولیسم واحدهای یک کربن، کربوهیدرات ها و چربی ها نقش دارد . ویتامین B6 نیز از طریق بیوسنتز انتقال دهنده های عصبی و حفظ سطح نرمال هموسیستئین، اسید آمینه در خون نقش دارد. ویتامین B6 در گلوکونوژنز و گلیکوژنولیز دخالت دارد.

بدن انسان، ویتامین B6 را در ججونوم جذب می کند. اشکال فسفریلیته ویتامین D فسفورلیید شده است و استخر ویتامین B6 آزاد با انتشار غیرفعال جذب می شود

غلظت ویتامین B6 را می توان به طور مستقیم با ارزیابی غلظت PLP؛ ویتامین های دیگر؛ یا کل ویتامین B6 در پلاسما، اریتروسیت ها یا ادرار بدست آورد . غلظت ویتامین B6 نیز می تواند به صورت غیر مستقیم توسط ارزیابی اشباع اریتروسیت آمینو ترانسفراز توسط PLP یا متابولیت های تریپتوفان اندازه گیری شود. PLP پلاسما رایج ترین ویتامین B6 است.

غلظت PLP بیش از 30 نانومول در لیتر، شاخص سنتی ویتامین B6 مناسب در بزرگسالان بوده است . با این وجود هیئت مدیره غذا و تغذیه (FNB) در موسسه پزشکی آکادمی ملی (که قبلا آکادمی ملی علوم) از سطح PLP پلاسما 20 نانومول / لیتر به عنوان شاخص اصلی کفایت برای محاسبه کمک های غذایی توصیه شده (RDA ) برای بزرگسالان

مصرف توصیه می شود
توصیه های مصرف برای ویتامین B6 و سایر مواد مغذی در غذای مرجع مصرفی (DRI) ارائه شده توسط FNB ارائه شده است. DRI معیار عمومی برای مجموعه ای از ارزش مرجع مورد استفاده برای برنامه ریزی و ارزیابی مصرف مواد مغذی سالم است. این مقادیر که از نظر سن و جنسیت متفاوت هستند عبارتند از:

رژیم غذایی توصیه شده (RDA): میانگین مصرف روزانه کافی برای رعایت الزامات مواد مغذی تقریبا همه (97 تا 98 درصد) افراد سالم است.
مصرف مناسب (AI): هنگامی که شواهد برای توسعه RDA کافی نیست، تعیین شده است و در سطح تعیین شده برای اطمینان از کفایت تغذیه تنظیم شده است.
سطوح بالای دریافت قابل تحمل (UL): حداکثر مصرف روزانه بعید است که باعث اثرات نامطلوب سلامتی شود.
جدول 1 RDA های فعلی برای ویتامین B6 را فهرست می کند . برای نوزادان از زمان تولد تا 12 ماه، FNB AI برای ویتامین B6 ایجاد کرده است که معادل مقدار متوسط ​​ویتامین B6 در شیردهی سالم است.

منابع ویتامین B6
غذا
ویتامین B6 در انواع مختلفی از غذاها یافت می شود . غنی ترین منابع ویتامین B6 عبارتند از ماهی، کبد گوشت گاو و گوشت های دیگر، سیب زمینی و سایر سبزیجات نشاسته ای و میوه (به غیر از مرکبات). در ایالات متحده، بزرگسالان بیشترین ویتامین B6 خود را از غلات غنی شده، گوشت گاو، مرغ، سبزیجات نشاسته ای و بعضی از غلات غیر مرکبات دریافت می کنند . حدود 75 درصد از ویتامین B6 از یک رژیم غذایی ترکیبی در دسترس است .

جدول مواد غذایی انتخابی ویتامین B6 حاوی بسیاری از منابع غذایی ویتامین B6 است.

مکمل های غذایی
ویتامین B6 در مولتی ویتامین ها، در مکمل های حاوی سایر ویتامین های پیچیده B و در مکمل های مستقل موجود است. شایع ترین ویتامین ویتامین B6 در مکمل ها، پیریدوکسین (به صورت پیریدوکسین هیدروکلرید (HCl) است)، اگرچه بعضی از مکمل ها حاوی PLP هستند. مکملهای ویتامین B6 در کپسولهای خوراکی یا قرصهای خوراکی (از جمله قرصهای زیرلایی و جوشانده) و مایعات در دسترس هستند. جذب ویتامین B6 از مکمل ها شبیه به منابع غذایی است و در میان انواع مختلف مکمل ها قابل ملاحظه نیست . اگرچه بدن مقدار زیادی از ویتامین B6 را به مقدار زیادی جذب می کند، اما اکثر ویتامین ها را در ادرار به سرعت از بین می برد .

حدود 28٪ -36٪ از جمعیت عمومی از مکمل های حاوی ویتامین B6 استفاده می کنند [8،9]. بزرگسالان 51 ساله و بالاتر و کودکان زیر 9 سال بیشتر از افراد گروه سنی دیگر بیشتر از مکمل های حاوی ویتامین B6 استفاده می کنند.

مصرف ویتامین B6 و وضعیت
بر اساس تجزیه و تحلیل داده ها از Survey of Examination National Health and Nutrition (NHANES) سال 2003-2004 اکثر کودکان، نوجوانان و بزرگسالان در ایالات متحده میزان توصیه شده ویتامین B6 را مصرف می کنند . مصرف متوسط ​​ویتامین B6 در خانم ها حدود 1.5 میلی گرم در روز و در مردان 2 میلی گرم در روز است.

با این حال، 11 درصد از مصرف کنندگان ویتامین B6 مکمل و 24 درصد از مردم ایالات متحده که مکمل های حاوی ویتامین B6 را مصرف نمی کنند، دارای غلظت PLP پلاسمای پایین (کمتر از 20 نانومول / لیتر) است . در تجزیه و تحلیل NHANES 2003-2004، غلظت PLP پلاسمای حتی در برخی از گروه های که 2-2-29 میلی گرم در روز بود، که بالاتر از RDA فعلی است. در میان مصرف کنندگان و مصرف کنندگان مکمل، سطوح PLP پلاسما در زنان نسبت به مردان سیاه پوست غیر غیر اسپانیایی نسبت به سفیدپوستان غیر غیر اسپانیایی، سیگاری های فعلی بیشتر از هرگز سیگاری ها و افرادی که کم وزن تر از وزن طبیعی بودند کمتر بود. نوجوانان کمترین غلظت ویتامین B6 را داشتند، و پس از آن بزرگسالان سنین 21-44 سال بودند. با این حال، سطوح PLP پلاسما در افراد سالخورده به خصوص پایین نیست، حتی در افرادی که از مکمل استفاده نکردند. بر اساس این داده ها، نویسندگان این تحلیل نتیجه گرفتند که RDA های فعلی ممکن است وضعیت کافی ویتامین B6 را در بسیاری از گروه های جمعیت تضمین کنند.

غلظت PLP در افرادی که وابستگی به الکل دارند کم است. کسانی که چاق هستند و زنان باردار، به ویژه افرادی که مبتلا به پره اکلامپسی یا اکلامپسی هستند . آنها نیز در افراد مبتلا به سندرم های مضر جذب مانند بیماری سلیاک، بیماری کرون و کولیت اولسراتیو کمر هستند.

کمبود ویتامین B6
کمبود ویتامین B6 کم است؛ وضعیت نامناسب ویتامین B6 معمولا با غلظت های پایین سایر ویتامین های B-B، مانند ویتامین B12 و اسید فولیک همراه است. کمبود ویتامین B6 موجب تغییرات بیوشیمیایی می شود که به عنوان پیشرفت های کمبود آشکار می شود.

کمبود ویتامین B6 همراه با کم خونی میکروسیتیک، اختلالات الکتروانسفالوگرافی، درماتیت با چیولوز (پوسته پوسته شدن روی لب ها و شکاف در گوشه های دهان) و گلوسیت (زبان سوزش)، افسردگی و سردرگمی و تضعیف سیستم ایمنی همراه است. افراد با غلظت مرطوب ویتامین B6 یا کمبود ملایم ممکن است علائم و نشانه های کمبود برای ماه ها یا حتی سال ها داشته باشند. در نوزادان کمبود ویتامین B6 موجب تحریک پذیری، شنوایی غیرطبیعی حاد و تشنج ناگهانی می شود .

بیماری های کلیوی در مرحله پایانی، نارسایی مزمن کلیه و سایر بیماری های کلیوی می تواند کمبود ویتامین B6 را ایجاد کند. علاوه بر این، کمبود ویتامین B6 می تواند منجر به سندرم های مضر جذب، مانند بیماری سلیاک، بیماری کرون و کولیت زخمی شود. برخی بیماری های ژنتیکی، مانند هموسیستینوری، همچنین می توانند کمبود ویتامین B6 را ایجاد کنند . برخی از داروها، مانند داروهای ضدویروسی، در طول زمان منجر به کمبود می شوند.

گروه های دارای خطر کمبود ویتامین B6
کمبود ویتامین B6 فرانک در ایالات متحده نسبتا نادر است، اما بعضی افراد ممکن است وضعیت ویتامین B6 نهایی داشته باشند.  گروه های زیر از جمله کسانی هستند که احتمالا مصرف ناکافی ویتامین B6 را دارند.

افراد مبتلا به اختلال عملکرد کلیه
افرادی که دارای عملکرد ضعیف کلیوی هستند، از جمله کسانی که با بیماری کلیوی کلیوی و نارسایی مزمن کلیوی، اغلب دارای غلظت ویتامین B6 کم هستند . پلاسما PLP متمرکز است

افراد مبتلا به اختلالات autoimmune

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید اغلب دارای غلظت ویتامین B6 کم هستند و غلظت ویتامین B6 با افزایش شدت بیماری کاهش می یابد. این سطح ویتامین B6 کم به علت التهاب ناشی از بیماری است و به نوبه خود باعث افزایش التهاب در ارتباط با بیماری می شود. اگر چه مکمل های ویتامین B6 می تواند غلظت ویتامین B6 را در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید نرمال کند، آنها تولید سیتوکین های التهابی را سرکوب نمی کنند و یا نشانه های التهابی را کاهش نمی دهند.

بیماران مبتلا به بیماری سلیاک، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو، بیماری التهابی روده و سایر اختلالات خودایمنی مبهم جذبی، دارای غلظت PLP پلاسمای پایین هستند . مکانیسم های این اثر شناخته شده نیستند. با این حال، بیماری سلیاک با جذب پریودوکسین پایین تر همراه است و غلظت PLP کم در بیماری التهابی روده می تواند به علت پاسخ التهابی باشد .

افراد مبتلا به وابستگی الکلی

غلظت PLP پلاسما در افرادی که وابستگی به الکل دارند بسیار کم است . الکل استالدئید را تولید می کند که سلول های خالص PLP را کاهش می دهد و در اتصال پروتئین با PLP رقابت می کند . در نتیجه، PLP در سلول ها ممکن است بیشتر به هیدرولیز با فسفاتاز محدود غشاء حساس باشد. افراد مبتلا به وابستگی به الکل ممکن است از مکمل های پیریدوکسین بهره مند شوند .

ویتامین B6 و سلامت
بیماری قلب و عروقی
دانشمندان بر این باورند که برخی از ویتامین های B (اسید فولیک، ویتامین B12 و ویتامین B6) ممکن است خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی را با کاهش سطح هموسیستئین کاهش دهند. بنابراین، چندین کارآزمایی بالینی، ایمنی و کارایی دوزهای مکمل ویتامین B را برای کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی ارزیابی کرده اند. بررسی تاثیر ویتامین B6 در بسیاری از این آزمایش ها چالش برانگیز است زیرا این مطالعات شامل مکمل اسید فولیک و ویتامین B12 نیز می شود. به عنوان مثال، محاکمه پیشگیری از قلب 2 (HOPE 2) که شامل بیش از 5500 بزرگسال مبتلا به بیماری قلبی عروقی شناخته شد، دریافت که مکمل 5 ساله با ویتامین B6 (50 میلی گرم در روز)، ویتامین B12 (1 میلی گرم در روز) و اسید فولیک (2.5 میلی گرم در روز) باعث کاهش سطح هموسیستئین و کاهش خطر سکته مغزی در حدود 25 درصد شد، اما این مطالعه شامل یک گروه جداگانه ویتامین B6 نبود.

علاوه بر این، بسیاری از آزمایشات بالینی دیگر نشان داده اند که ویتامین های B به طور حتم خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهند، حتی اگر سطح هموسیستئین را کاهش دهند. به عنوان مثال، یک کارآزمایی بالینی تصادفی در 5442 زن 42 ساله و بالاتر، اثری از مکمل ویتامین B6 (50 میلی گرم در روز) همراه با اسید فولیک 2.5 میلی گرم و 1 میلی گرم ویتامین B12 در خطر بیماری قلبی عروقی ندارد. دو آزمایش بزرگ کنترل تصادفی، آزمایش ویتامین نروژی و آزمایش مداخله ویتامین های غربی نروژ، شامل گروهی بودند که تنها مکمل های ویتامین B6 (40 میلی گرم در روز) را دریافت کردند. تجزیه و تحلیل ترکیبی از داده ها از این دو آزمایش نشان داد هیچ یک از مکمل های ویتامین B6 بدون یا بدون اسید فولیک (0.8 میلی گرم در روز) و ویتامین B12 (0.4 میلی گرم در روز)، در حوادث مهم قلبی عروقی در 8837 بیمار مبتلا به بیماری ایسکمی قلب 12]. در آزمایش بزرگسالانی که سکته مغزی ناسازگار را تجربه کرده بودند، مکمل های با دوزهای بالا یا کم ترکیبی از ویتامین B6 و B12 و اسید فولیک به مدت 2 سال تاثیری بر بروز سکته مغزی، وقایع قلبی عروقی و یا خطر مرگ نداشتند .

تحقیقات تا به امروز شواهد کمی را نشان می دهد که مقدار مکمل ویتامین B6 به تنهایی یا با اسید فولیک و ویتامین B12 می تواند به کاهش خطر یا شدت بیماری های قلبی عروقی و سکته مغزی کمک کند.

سرطان
بعضی از مطالعات با غلظت ویتامین B6 کم پلاسما همراه با افزایش خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان همراه است . به عنوان مثال، یک متاآنالیز مطالعات آینده نگر نشان داد افرادی که دارای ویتامین B6 در بالاترین quintile بودند خطر ابتلا به سرطان کولورکتال 20٪ کمتر از افرادی بود که مصرف کمترین مقدار کینتیول را داشتند.

با این حال، تعداد کمی از آزمایشات بالینی که تا به امروز به پایان رسیده است نشان داده است که مکمل ویتامین B6 می تواند به پیشگیری از سرطان کمک کند یا تاثیر آن بر مرگ و میر را کاهش دهد. به عنوان مثال، تجزیه و تحلیل داده ها از دو آزمایش بزرگ تصادفی، دو سو کور، کنترل شده با پلاسبو در نروژ، هیچ ارتباطی بین مکمل های ویتامین B6 و سرطان، مرگ و میر و یا مرگ و میر ناشی از همه موارد نداشت.

عملکرد شناختی
وضعیت ضعیف ویتامین B6 فرض شده است که نقش مهمی را در کاهش شناختی ایفا می کند که برخی از بزرگسالان بزرگسال تجربه می کنند. مطالعات متعدد نشان داده است که ارتباط بین ویتامین B6 و عملکرد مغز در سالمندان. به عنوان مثال، تجزیه و تحلیل داده ها از مطالعه پیری نوسترآگهی بوستون ارتباط بین غلظت سرب ویتامین B6 و آزمون های حافظه بهتر در 70 مرد در سن 81 تا 54 سال را نشان می دهد.

عملکرد شناختی
وضعیت ضعیف ویتامین B6 فرض شده است که نقش مهمی را در کاهش شناختی ایفا می کند که برخی از بزرگسالان بزرگسال تجربه می کنند [18]. مطالعات متعدد نشان داده است که ارتباط بین ویتامین B6 و عملکرد مغز در سالمندان. به عنوان مثال، تجزیه و تحلیل داده ها از مطالعه پیری نوسترآگهی بوستون ارتباط بین غلظت سرب ویتامین B6 و آزمون های حافظه بهتر در 70 مرد در سن 81 تا 54 سال [19] را نشان می دهد.

با این حال، یک بررسی سیستماتیک از 14 آزمایش تصادفی کنترل شده، شواهد کافی برای اثربخشی مکمل ویتامین B6 به تنهایی یا در ترکیب با ویتامین B12 و / یا اسید فولیک بر عملکرد شناختی در افراد مبتلا به عملکرد شناختی طبیعی، مبتلایان به دمانس یا بیماری های عروقی ایسکمیک یافت نشد. ] بر اساس این بررسی، بیشتر مطالعات کیفیت پایین و کاربرد محدودی دارند. بررسی کاکرین هیچ مدرکی مبنی بر اینکه مکمل کوتاه مدت ویتامین B6 (برای هفته های 5 تا 12 هفته) باعث بهبود عملکرد شناختی یا خلق در دو مطالعه شده است که نویسندگان آن را ارزیابی کرده اند، یافت نشد [20]. در این بررسی برخی شواهد نشان می دهد که مکمل های روزانه ویتامین B6 (20 میلی گرم) می توانند شاخص های بیوشیمیایی ویتامین B6 را در مردان مسن سالم تحت تاثیر قرار دهند، اما این تغییرات تأثیر کلی بر شناخت ندارند.

شواهد بیشتری برای تعیین اینکه آیا مکمل های ویتامین B6 ممکن است به پیشگیری یا درمان کاهش شناختی در افراد سالمند کمک کنند، نیاز است.

سندرم پیش از قاعدگی
برخی شواهد نشان می دهد که مکمل های ویتامین B6 می توانند علائم سندرم پیش از قاعدگی را کاهش دهند، اما نتیجه گیری ها به دلیل کیفیت پایین بسیاری از مطالعات محدود است [21]. تجزیه و تحلیل تجزیه و تحلیل 9 آزمایش منتشر شده شامل تقریبا 1000 زن مبتلا به PMS نشان داد که ویتامین B6 در کاهش علائم PMS نسبت به پلاسبو موثرتر است، اما بیشتر مطالعات انجام شده اند کوچک و چندین روش ضعف دارند [21]. یک بررسی جدید دوسوکور، تصادفی کنترل شده در 94 زن نشان داد که 80 میلیگرم پیریدوکسین به صورت روزانه در طول سه دوره به طور معنی داری کاهش چشمگیری در طیف وسیعی از علائم PMS، از جمله خستگی، تحریک پذیری، فراموشی، التیام زخم و ، به ویژه، اضطراب [22]. اثربخشی بالقوه ویتامین B6 در کاهش علائم خلقی PMS می تواند به دلیل نقش آن به عنوان کافاکتر در بیوسنتز عصبی باشد [23]. اگر چه ویتامین B6 نشان می دهد وعده برای کاهش علائم PMS، تحقیقات بیشتری قبل از رسیدن نتیجه گیری های شرکت مورد نیاز است.

تهوع و استفراغ در حاملگی
حدود نیمی از همه زنان تهوع و استفراغ را در چند ماه اول حاملگی تجربه می کنند و حدود 50 تا 80 درصد از حالت تهوع دارند [24،25]. اگرچه این شرایط به طور کلی “بیماری صبحگاهی” شناخته می شود، اما اغلب در تمام طول روز ادامه دارد. این وضعیت تهدید کننده زندگی نیست و معمولا بعد از 12 تا 20 هفته از بین می رود اما علائم آن می تواند عملکرد اجتماعی و فیزیکی زن را مختل کند.

مطالعات آینده پژوهی در مورد مکمل های ویتامین B6 برای درمان بیماری صبح نتایج مختلفی داشته اند. در دو کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 30-75 میلی گرم پیریدوکسین خوراکی روزانه به طور قابل توجهی تهوع را در زنان باردار مبتلا به تهوع بهبود دادند (26،27). نویسندگان یک بررسی اخیر Cochrane در مورد مداخلات مربوط به تهوع و استفراغ در دوران بارداری نمیتوانند بر روی ارزش ویتامین B6 برای کنترل نشانههای بیماری صبحگاه بطور جدی نتیجهگیری کنند [25].

آزمایشات تصادفی نشان داده است که ترکیبی از ویتامین B6 و دوکسیلامین (آنتی هیستامین) همراه با کاهش 70٪ تهوع و استفراغ در زنان باردار و کاهش میزان بستری در این مشکل [24،28] است.

کنگره ملی زنان و زایمان آمریکا (ACOG) برای درمان تهوع و استفراغ در دوران بارداری توصیه می شود که یک وعده 10 تا 25 میلی گرم ویتامین B6 سه یا چهار بار در روز مصرف شود. اگر وضعیت بیمار بهبود نیافته باشد، ACOG توصیه می کند اضافه کردن دوکسیلامین. قبل از مصرف مکمل ویتامین B6، زنان باردار باید با یک پزشک مشورت کنند زیرا دوز می تواند به UL نزدیک شود.

خطرات بهداشتی از ویتامین B6 بیش از حد
مصرف زیاد ویتامین B6 از منابع غذایی گزارش نشده است که اثرات نامطلوب داشته باشد [1]. با این حال، مصرف مزمن 1-6 گرم پرییدوکسین خوراکی در روز به مدت 12 تا 40 ماه می تواند نوروپاتی حساسیتی شدید و پیشرفته را که با آتاکسی (از دست رفتن کنترل حرکات بدن) مشخص می شود، ایجاد کند (32-29-32). به نظر می رسد که شدت علائم وابسته به دوز است و علائم معمولا در صورتی که علائم عصبی به نظر می رسد، مکمل پیریدوکسین را متوقف می کند. سایر اثرات مصرف بیش از حد ویتامین B6 شامل ضایعات دردناک دردناک و ناراحت کننده است. حساسیت به نور؛ و علائم گوارشی مثل حالت تهوع و سوزش سر دل [1،2،29].

ادبیات علمی شامل موارد گزارش شده از موارد نقص مادرزادی در نوزادان زنانی است که مکمل های پیریدوکسین را در نیمه اول بارداری مصرف می کنند [7]. با این حال، یک مطالعه جدید نشان داده است که هیچ ارتباطی بین مکمل های پیریدوکسین (میانگین دوز 132.3 ± 74 میلی گرم در روز) در زنان باردار با شروع 7 هفته حاملگی و ادامه 4 ± 9 هفته و اثرات تراتوژنیک در شیرخواران وجود ندارد [33].

FNB ULs برای ویتامین B6 ایجاد کرده است که برای هر دو غذا و مکمل مصرف می شود (جدول 3) [1]. FNB اشاره کرد که اگر چه گزارش های متعدد نشان می دهد نوروپاتی حسی در دوز کمتر از 500 میلی گرم در روز، مطالعات در بیماران تحت درمان با ویتامین B6 (دوز متوسط ​​200 میلی گرم در روز) تا 5 سال هیچ شواهدی از این اثر یافت نشد. بر اساس محدودیت های داده شده در مورد آسیب های بالقوه از استفاده درازمدت، FNB دوز مورد استفاده در این مطالعات را به نصف مقدار 100 میلی گرم در روز برای بزرگسالان تقلیل داد. ULs برای کودکان و نوجوانان بر اساس اندازه بدن پایین تر است. UL ها برای افراد دریافت کننده ویتامین B6 برای درمان پزشکی اعمال نمی شوند، اما این افراد باید تحت مراقبت پزشک قرار گیرند.

*شیر، می بایستی تنها منبع مواد غذایی ویتامین B6 برای نوزادان باشد.

تعامل با داروها
ویتامین B6 می تواند با داروهای خاصی ارتباط برقرار کند و انواع مختلف داروها ممکن است بر میزان ویتامین B6 تاثیر بگذارد. چند نمونه در زیر ارائه شده است. افراد مبتلا به این و دیگر داروها به طور منظم باید وضعیت ویتامین B6 خود را با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود مورد بحث قرار دهند.

سیکلوسیرین
Cycloserine (Seromycin®) یک آنتی بیوتیک وسیع است که برای درمان بیماری سل استفاده می شود. در ترکیب با فریت اکسیدان فسفات، سیکلوسیرین دفع ادرار پیریدوکسین را افزایش می دهد [6]. از دست دادن ادرار پیریدوکسین ممکن است تشنج و عصب نوترکیب در ارتباط با سیکلوسیرین را افزایش دهد. مکمل های پیریدوکسین می توانند به جلوگیری از این عوارض جانبی کمک کنند.

داروهای ضد صرع
بعضی از داروهای ضد صرع، از جمله اسید والپروک (Depakene®، Stavzor®)، کاربامازپین (کرباترول®، Epitol®، Tegretol® و دیگران) و فنیتوین (Dilantin®)، میزان کاتابولیسم ویتامین B6 را افزایش می دهند و باعث کم شدن PLP پلاسما غلظت و هیپراموسیستئینمی [34،35]. سطح هموسیستئین بالا در مصرف کنندگان داروهای ضد صرعی ممکن است خطر تشنجات صرع و حوادث سیستم عروقی، از جمله سکته مغزی را کاهش دهد و توانایی کنترل تشنج در بیماران مبتلا به صرع را کاهش دهد. علاوه بر این، بیماران به طور معمول از داروهای ضد صرع برای سالها استفاده می کنند و خطر سکته عروقی مزمن را افزایش می دهند.

برخی تحقیقات همچنین نشان می دهد که مکمل پیریدوکسین (200 میلی گرم در روز برای 12 تا 120 روز) می تواند غلظت سرمی فنوتیوین و فنوباربیتل را کاهش دهد، احتمالا با افزایش متابولیسم داروها [32،36]. این که آیا دوزهای پریودوکسین پایین تاثیری دارند یا خیر، شناخته شده نیستند [6].

تئوفیلین
تئوفیلین (Aquaphyllin®، Elixophyllin®، Theolair®، Truxophyllin® و بسیاری دیگر) میتواند از تنگی نفس، خس خس سینه و سایر مشکلات تنفسی ناشی از آسم، برونشیت مزمن، آمفیزم و سایر بیماریهای ریه جلوگیری یا درمان شود. بیماران درمان شده با تئوفیلین غالبا دارای غلظت PLP پلاسمای پایین هستند که می تواند عوارض جانبی عصبی و عصبی مرکزی همراه با تئوفیلین را شامل موارد تشنج [6،32] کند.

ویتامین B6 و رژیم های سالم
دستورالعمل رژیم غذایی ایالات متحده در سال 2015-2020 برای آمریکایی ها اشاره می کند که “نیازهای غذایی باید به طور عمده از غذاها تامین شود. … مواد غذایی در فرم های مضر مواد مغذی شامل ویتامین ها و مواد معدنی ضروری و همچنین فیبر رژیم غذایی و دیگر مواد طبیعی که ممکن است اثرات مثبت بهداشتی داشته باشد. در بعضی موارد، غذاهای غنی شده و مکملهای غذایی ممکن است در ارائه یک یا چند ماده مغذی مفید باشند که در مواردی ممکن است در مقادیر کمتر از حد توصیه شده مصرف شود. ”

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ساخت یک رژیم غذایی سالم، به رهنمودهای رژیم در مورد لغو پیوند Americansexternal و سلب مسئولیت پیوند MyPlateexternal وزارت کشاورزی ایالات متحده مراجعه کنید.

دستورالعمل های تغذیه ای برای آمریکایی یک الگوی غذا خوردن سالم را توصیف می کند:

شامل انواع سبزیجات، میوه، غلات کامل، شیر و چربی و یا کم چربی شیر و محصولات شیر ​​و روغن است.
بسیاری از میوه ها، سبزیجات و دانه های جامد منبع خوبی از ویتامین B6 هستند. برخی از غلات صبحانه آماده به ویتامین B6 غنی می شوند.
شامل انواع غذاهای پروتئینی شامل غذاهای دریایی، گوشت بدون چربی و مرغ، تخم مرغ، حبوبات (لوبیا و نخود فرنگی)، آجیل، دانه و محصولات سویا می باشد.
ماهی، گوشت گاو و بوقلمون حاوی مقدار زیادی ویتامین B6 است. لوبیا و آجیل همچنین منابع ویتامین B6 هستند.
محدودیت چربی اشباع شده و ترانس، قندهای اضافه و سدیم است.
در داخل نیازهای کالری روزانه شما قرار دارد

همچنین ممکن است به محافظت از سلول ها از آسیب اکسیداتیو کمک کند.

به طور کلی، کمبود ریبوفلاوین و تیامین در کنار هم دیده می شود.

ویتامین B2 علائم کمبود شامل ترک در گوشه های دهان، گلو درد، و افزایش حساسیت به نور است.

یکی از عوارض جانبی کمبود ویتامین B2، سردرد میگرنی است.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه کمبود ریبوفلاوین در تشکیل کلاژن تاثیر می گذارد که برای حفظ پوست سالم ضروری است. این ویتامین در بسیاری از غذاها، به ویژه در حیوانات یافت می شود. RDA برای مردان 1.2 میلی گرم در روز و 1.1 میلی گرم در روز برای زنان است. مقدار روزانه 1.7 میلی گرم است.

مصرف غذاهای غنی از ویتامین B2 می تواند به شما در حل بسیاری از مسائل بهداشتی و بهبود عملکرد سلولی کمک کند.

10 غذای مهم تامین کننده ویتامین B2

1) جگر سیاه گاو Beef liver
3 اونس: 2.9 میلی گرم (بیش از 100٪ DV)

2) Lamb گوشت بره
3 اونس: 3.9 میلی گرم (بیش از 100٪ DV)

3) شیر Milk
1 فنجان: 0.45 میلی گرم (26٪ DV)

4) ماست طبیعی Natural yogurt
1 جام: 0.57 (34٪ DV)

5) قارچ Mushrooms
½ فنجان: 0.23 میلی گرم (14٪ DV)

6) اسفناج Spinach
½ سی: 0.21 میلی گرم (12٪ DV)

7) بادام زمینی Almonds
1 اونس: 0.323 میلی گرم (19٪ DV)

8) گوجه فرنگی خشک شده Sun-dried tomatoes
1 فنجان: 0.285 میلی گرم (17٪ DV)

9) ماهی قزل آلا (وحشی) Salmon (wild)
3 اونس: 0.135 میلیگرم (8٪ DV)

10) تخم مرغ Eggs
1 بزرگ: 0.228 میلی گرم (13٪ DV)

مزایای بهداشت عمومی ویتامین B2 (ریبوفلاوین)

جلوگیری از سرطان

با توجه به نقش ریبوفلاوین در جلوگیری از آسیب اکسیداتیو، ممکن است به پیشگیری از سرطان نیز مرتبط باشد. تصور می شود که سرطان توسط آسیب های ناشی از اکسیژن رادیکال های آزاد تشکیل شده است. مصرف کافی ریبوفلاوین ممکن است به کاهش رادیکال های آزاد و در نتیجه خطر ابتلا به سرطان کمک کند.

سردرد میگرنی

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ریبوفلاوین می تواند به درمان یا جلوگیری از سردرد میگرنی کمک کند. دوز بالای ویتامین (تحت مراقبت یک متخصص پزشکی) نشان داده است که فراوانی میگرن را کاهش می دهد.

پوست و موی سالم

از آنجا که ریبوفلاوین در حفظ سطح کلاژن نقش دارد، آن را بر پوست سالم و مو تاثیر می گذارد. کلاژن برای حفظ ساختار و جلوگیری از چین و چروک پوست ضروری است. کمبود ریبوفلاوین همچنین می تواند در بهبودی زخم تاثیر بگذارد.