به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه بدن شما نیاز به مواد مغذی دیگر دارد از جمله منیزیم، فسفر و به خصوص ویتامین D و K  تا به جذب کلسیم و استفاده مناسب از آن کمک شود. همچنین عوامل متعددی از قبیل سن، بیماری ها و داروها،  نیز در جذب کلسیم دخیل هستند.

کربوهیدرات ممکن است جذب کلسیم را افزایش دهد در حالی که قهوه و سیگار ممکن است آن را مختل کند.

بهترین راه برای دریافت کلسیم از طریق غذا است. بسیاری از غذاها با کلسیم تقویت می شوند. اما برخی از افراد ممکن است نیاز به مصرف مکمل کلسیم داشته باشند تا میزان توصیه شده را دریافت کنند. این امر برای کودکان بسیار مهم است زیرا کلسیم کافی در رژیم های غذایی آنها برای رشد و شکل گیری استخوان لازم است و افراد مسن تر که  شروع به از دست دادن استخوان هایشان کرده اند.

زنان پس از یائسگی، افرادی که مقدار زیادی از کافئین، الکل یا سودا مصرف می کنند و کسانی که داروهای کورتیکوستروئید مصرف می کنند ممکن است نیاز به مکمل کلسیم داشته باشند. کمبود کلسیم در افرادی که کلسیم کافی  را جذب نمی کنند، می تواند به عنوان بیماری کرون، بیماری سلیاک و برخی از جراحی های روده اتفاق بیفتد.

دریافت کافی کلسیم ممکن است به جلوگیری یا درمان شرایط زیر کمک کند:

پوکی استخوان

بدن شما نیاز به کلسیم برای ساخت و حفظ استخوان های سالم و دندان های قوی دارد. مردم شروع به از دست دادن استخوان بیشتر از بدن آنها در 30 سالگی خود می کنند، و این روند با افزایش سن آنها سریعتر می شود. مطالعات نشان داده است که کلسیم، به خصوص در ترکیب با ویتامین D، ممکن است به جلوگیری از از دست دادن استخوان در ارتباط با یائسگی کمک کند. همچنین ممکن است به از دست رفتن استخوان در مردان مسن جلوگیری کند. اگر در رژیم غذایی شما کلسیم کافی نداشته باشید، پزشک ممکن است مکمل را برای شما تجویز کند.

هیپوپاراتیروئیدیسم

افراد مبتلا به این بیماری دارای غده پاراتیرویید غیر فعال هستند. این چهار غدد کوچک در چهار گوش تیروئید در گردن قرار دارند و هورمون هایی تولید می کنند که سطح کلسیم، فسفر و ویتامین D را در بدن تنظیم می کنند. افراد مبتلا به این بیماری باید رژیم غذایی حاوی کلسیم با فسفر کم را با تجویز پزشکان خود مصرف کنند. اغلب آنها نیز نیاز به مکمل کلسیم دارند.

سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

یک مطالعه بزرگ و به خوبی برنامه ریزی  شده نشان داد که زنانی که  1200 میلی گرم کلسیم در روز دریافت کرده اند، علائم PMS را 50٪ کاهش دادند، از جمله سردرد، خستگی مفرط، گرگرفتگی غذا و نفخ. مطالعات کوچکتر نشان داد که کلسیم ممکن است به کاهش درد قاعدگی کمک کند.

فشار خون بالا

افرادی که کلسیم کافی دریافت نمی کنند ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به فشار خون بالا باشند. برخی مطالعات نشان می دهد که افزایش سطح کلسیم ممکن است فشار خون را کمی کاهش دهد. با این حال، تمام مطالعات مثبت نیستند. محققان مطمئن نیستند که آیا مکمل های کلسیم به نفع آن هستند یا اینکه آیا اثرات یک رژیم غذایی شامل محصولات لبنی کم چربی (که حاوی کلسیم هستند) مرتبط است.

اگر می خواهید مکمل های کلسیم را امتحان کنید، داروهای فشار خون خود را متوقف نکنید. در عوض، با پزشک خود در مورد مقدار مناسب کلسیم برای شما صحبت کنید. ممکن است قبل از مشاهده هرگونه بهبود فشار خون،  برای 6 تا 8 هفته کلسیم مصرف کنید.

برخی مطالعات نشان می دهد که مکمل های کلسیم ممکن است نقش مهمی در جلوگیری از فشار خون بالا در دوران بارداری و پره اکلامپسی، ترکیبی از فشار خون بالا، احتباس مایعات و میزان بالای پروتئین در ادرار داشته باشند که برخی از زنان در طول سه ماهه آخر بارداری . با این حال، تمام مطالعات نشان می دهد که سود یکسان نیست. مصرف یک ویتامین قبل از زایمان با منیزیم، اسید فولیک و بسیاری از مواد مغذی دیگر و دریافت کافی کلسیم در غذا ممکن است خطر ابتلا به فشار خون بالا را در دوران بارداری کاهش دهد.

چاقی و کاهش وزن

مطالعات حیوانی و انسانی نشان داده است که خوردن محصولات لبنی کم چربی ممکن است به کاهش وزن شما کمک کند یا وزن خود را حفظ کنید. با این حال، محققان مطمئن نیستند که آیا کلسیم در محصولات لبنی بر وزن تاثیر می گذارد یا اینکه آیا برخی از مواد مغذی دیگر یا حتی ترکیبی از مواد مغذی در آن دخیل بوده است.  علاوه بر این، تمام مطالعات مثبت نبوده است.

علاوه بر این هیچ شواهد صحیحی وجود ندارد که مصرف مکمل های کلسیم، در مقایسه با خوردن محصولات لبنی کم چربی، به کاهش وزن کمک کند. تحقیقات بیشتری لازم است

کلسترول بالا

مطالعات اولیه در حیوانات و افراد نشان می دهد که مکمل های کلسیم، در محدوده 1500 تا 2000 میلی گرم در روز، ممکن است به کاهش کمی کلسترول کمک کنند. از این مطالعات به نظر می رسد مکمل کلسیم، همراه با ورزش و رژیم غذایی سالم، ممکن است در حفظ کلسترول در سطوح نرمال بهتر از کاهش کلسترول بالا باشد. تحقیقات بیشتری لازم است

ریکی

راشیت باعث کاهش و تضعیف استخوان در کودکان می شود. اگر چه در آمریکای شمالی و اروپای غربی بسیار نادر است، که در آن کودکان شیر زیادی می خورند، اما هنوز هم در بسیاری از نقاط جهان اتفاق می افتد. محققان تصور می کردند که ریکی به علت کمبود ویتامین D ایجاد می شود. اما مطالعات نشان می دهد که مصرف مکمل های کلسیم یک درمان موثر است.

استفاده های دیگر

سکته مغزی در یک مطالعه مبتنی بر جمعیت، که در آن گروههای زیادی از مردم در طول زمان پیگیری شده بودند، زنان که بیشتر از کلسیم مصرف می کردند، از طریق غذا و مکمل ها کمتر از یک دوره سکته مغزی طی یک دوره 14 ساله داشتند. تحقیقات بیشتری لازم است

سرطان کولون اگر چه تمام مطالعات انجام نشده موافق هستند، برخی نشان می دهند که افرادی که مقادیر بالاتری از کلسیم، ویتامین D و شیر در رژیم غذایی خود دارند، احتمال ابتلا به سرطان کولورکتال را کمتر از افرادی که مقدار کم دارند. محققان مطمئن نیستند که آیا مکمل های کلسیم اثر مشابهی دارند یا حتی اینکه کلسیم خود را در حال تغییر است.

منابع تغذیه ای

ثروتمندترین منابع غذایی کلسیم عبارتند از:

پنیر هایی مانند پارمسان، رومانو، گرییر، چدار، آمریکایی، موتزارلا و فتا
محصولات لبنی کم چربی، مانند شیر و ماست
توفو
ملاس بلکستراپ
سایر منابع خوب کلسیم عبارتند از:

بادام ها
مخمر ابجو
بوک کویو
آجیل برزیلی
کلم بروکلی
کلم
انجیرهای خشک شده
Kelp
سبزیجات برگ سبز تیره (مانند قاصدک، روپیه، کولارد، خردل، کلم و گوجه فرنگی سوئیس)
فندق
صدف
ساردین ها
کنسرو ماهی قزل آلا
غذاهایی که با کلسیم تقویت می شوند – مانند آب، شیر سویا، شیر برنج، توفو و غلات – همچنین منابع خوبی از این مواد معدنی هستند.

اشکال موجود

فرم های بسیاری از کلسیم موجود به عنوان مکمل های غذایی وجود دارد. آنها در مقدار کلسیم موجود در آنها متفاوتند، چقدر بدن آنها را جذب می کند و چقدر هزینه می کنند. دو فرم محبوب ترین عبارتند از سیترات کلسیم و کربنات کلسیم.

سیترات کلسیم به راحتی توسط بدن جذب و هضم می شود. این مقدار کلسیم عنصری را به میزان کربنات کلسیم ندارد. گران تر از کربنات کلسیم است. همچنین سیترات کلسیم نباید با آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم استفاده شود.
کربنات کلسیم. کمتر از سیترات کلسیم و دارای کلسیم بیشتری است. نیاز به مقدار مشخصی از اسید معده که جذب می شود. بنابراین معمولا با یک لیوان آب پرتقال مصرف می شود. بسیاری از آنتی اسیدها حاوی کربنات کلسیم هستند.
اجتناب از مکمل های کلسیم که از پوسته صدف، دولومیت و وعده غذایی استخوانی حاصل می شود، زیرا ممکن است حاوی سرب، یک فلز سمی باشد که می تواند به مغز و کلیه ها آسیب برساند، باعث کم خونی شود و فشار خون را افزایش دهد.

چطوری؟

مکمل کلسیم باید در دوزهای کوچک (بدون بیش از 500 میلی گرم در یک زمان) در طول روز با 6 تا 8 فنجان آب برای جلوگیری از یبوست مصرف شود.

توصیه های تغذیه ای روزمره از موسسه پزشکی زیر است.

اطفال

قبل از دادن هر کودکی به مکملهای غذایی، از جمله کلسیم، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

تولد تا 6 ماه: 200 میلی گرم
7 ماه تا 1 سال: 260 میلی گرم
1 تا 3 سال: 700 میلی گرم
4 تا 8 سال: 1000 میلی گرم
9 تا 18 سال: 1،300 میلی گرم

بزرگسالان

19 تا 50 سال: 1000 میلی گرم
زنان 51 ساله و بالاتر: 1200 میلی گرم
مردان 51 تا 70 سال: 1000 میلی گرم
مردان بالای 70 سال: 1200 میلی گرم
زنان باردار و شیرده تحت سن 19 سال: 1،300 میلی گرم
زنان باردار و شیرده 19 ساله و بالاتر: 1000 میلی گرم
برای جلوگیری از سرطان روده بزرگ، برخی محققان 1800 میلی گرم در روز توصیه می کنند. برای تعیین دوز مناسب برای شما با دکتر خود صحبت کنید.

احتیاط

مکمل های غذایی را تنها تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی دانستنی قرار دهید زیرا ممکن است برای عوارض جانبی وجود داشته باشد. مصرف کل کلسیم از منابع ترکیبی غذایی و مکمل نباید بیش از 2500 میلی گرم در روز باشد.

عوارض جانبی می تواند شامل یبوست و ناراحتی معده باشد. دوزهای بسیار بالا می توانند باعث شوند:

تهوع و استفراغ
از دست دادن اشتها
افزایش ادرار
آسیب کلیه
گیجی
ریتم قلب نامنظم

افراد مبتلا به هیپرپاراتیروئیدیسم، نارسایی کلیه، سارکوئیدوز یا سرطان می توانند در معرض خطر بالایی از کلسیم باشند و نباید مکمل کلسیم مصرف کنند.

افراد مبتلا به سابقه سنگ کلیه نباید مکمل کلسیم مصرف کنند. با این حال، برخی از تحقیقات نشان می دهد که کلسیم در مواد غذایی ممکن است خطر سنگ کلیه را افزایش دهد. اگر سنگهای کلیه دارید یا به آن مبتلا شده اید، با پزشک خود در مورد اینکه آیا باید کلسیم را در رژیم خود محدود کنید، صحبت کنید.

برخی مطالعات جمعیت نشان می دهد که مصرف مقدار بالای کلسیم (بیش از 2000 میلی گرم در روز) از طریق رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد. دو مورد از این مطالعات نشان داد که شیر کم چرب و غیر شیری – اما نه سایر غذاهای لبنی – با افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات پیشرفته همراه بود. اما این مطالعات نشان می دهد که نوشیدن شیر کم چرب یا غیر چربی باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات می شود. و برخی تحقیقات نشان می دهد که مقدار کلسیم در رژیم غذایی با خطر سرطان پروستات ارتباط ندارد. اگر شما سرطان پروستات دارید، یا در مورد محصولات لبنی و خطر سرطان پروستات نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

مؤسسه پزشکی میزان قابل قبولی مصرف روزانه کلسیم را در 2500 میلیگرم تنظیم می کند. برخی مطالعات پیشنهاد کرده اند که دریافت مقدار بیش از 1000 تا 1200 میلی گرم در روز ممکن است با افزایش خطر ابتلا به حمله قلبی همراه باشد. تحقیقات بیشتری لازم است

وقتی متوجه شوید که چه مقدار کلسیم نیاز دارید، مطمئن شوید که غذاهای غنی از کلسیم مصرف کنید – مثل پنیر، ماست، شیر – همراه با هر مکمل.

تعاملات احتمالی

اگر شما با هر یک از داروهای زیر درمان می شوید، ابتدا نباید از مکمل های کلسیم استفاده کنید.

سفتریاکسون (Rocephin)

این داروها ممکن است تعامل بالقوه مرگ و میر با کلسیم داشته باشد.

بی فسفات

این داروها برای درمان پوکی استخوان و سایر شرایط استخوانی استفاده می شود. کلسیم ممکن است با چگونگی جذب آنها به بدن وارد شود. محصولات حاوی کلسیم باید حداقل 2 ساعت قبل یا بعد از بیسفسفونات ها مصرف شود. بیس فسفونات ها عبارتند از:

آلندرونات (Fosamax)
Etidronate (Didronel)
ایباندرونات (Boniva)
Risedronate (Actonel)
تیلودرونات (Skelid)
زولدرونیک اسید (Reclast)
آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم
وقتی سیترات کلسیم با این آنتی اسیدها مصرف می شود، مقدار آلومینیوم جذب شده به خون ممکن است افزایش یابد. برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی، سطح آلومینیوم می تواند سمی باشد.

داروهای فشار خون

مصرف کلسیم با بتا بلوکر ممکن است با میزان کلسیم و بتابلوکرها مواجه شود. نتایج مطالعه روشن نیست، با این حال. همچنین گزارش شده است که کلسیم با مسدود کننده های کانال کلسیم مواجه می شود. اما این نتایج مطالعه نیز مخلوط است. اگر یک بتا بلوکر یا مسدود کننده کانال کلسیم مصرف کنید، مکمل های کلسیم را بدون نظارت پزشک خود نگیرید. بتا بلوکرها شامل آتنولول (Tenormin)، متوپرولول (Lopressor، Toprol-XL) و پروپرانولول (Inderal، Inderal LA)، و غیره هستند. مسدود کننده های کانال کلسیم شامل آملودیپین (نوروز)، دیلیتازیم (Cardizem) و نایفیدیپین (پروکاردیا) می باشد.

داروهای کاهش کلسترول

نوعی از داروهای شناخته شده به عنوان اسیدفولیک اسید، که برای درمان کلسترول بالا مورد استفاده قرار می گیرند، ممکن است با جذب کلسیم مواجه شوند و میزان کلسیم را که ادرار را ترک می کند، افزایش دهد. پزشک شما ممکن است مکمل های کلسیم و ویتامین D را توصیه کند. این داروها عبارتند از کلستیآمینین (Questran)، کلستیپول (Colestid)، کلسئولام (وولچول).

Calcipotriene (Dovenex)

مصرف مکمل کلسیم در هنگام استفاده از کالری استریل، یک داروی موضعی برای پسوریازیس، می تواند خطر ابتلا به سرطان کلسیم را افزایش دهد (هیپرکلسمی).

کورتیکواستروئیدها (پردنیزون)

اگر کورتیکواستروئیدها را به مدت طولانی مصرف کنید، ممکن است نیاز به مکمل های کلسیم داشته باشید.

دیگوکسین

سطح بالایی از کلسیم ممکن است خطر واکنش سمی به دیگوکسین، دارو مصرفی برای درمان ریتم های قلب نامنظم را افزایش دهد. از سوی دیگر، سطح پایین کلسیم دیگوکسین را از کار می کند. اگر شما دیگوکسین را مصرف کنید، پزشک باید سطح کلسیم خود را از نزدیک کنترل کند.

دیورتیک ها (قرص های آب)

انواع مختلف دیورتیک ها با روش کلسیم متفاوت هستند:

دیورتیک های تیازید می توانند سطح کلسیم را در خون افزایش دهند. این داروها شامل کلروتی ایزید (دیوریل)، هیدروکلروتیازید، گلوتالیدون (هوروگن)، انداپامید (لوزول)، متلوازون (زاروکسولین) و پلیتیازید (رنس) می باشند.
دیورتیک های حلقه می توانند سطح کلسیم را کاهش دهند. این داروها عبارتند از فوروزماید (لیزیکس) و بولتایانید (Bumex).
آمیلئورید (Midamor) یک نوع دیورتیک است که به نام دیورتیک ضعیف پتاسیم است. این ممکن است مقدار کلسیم را که بدن شما در ادرار از بین می رود کاهش دهد و میزان کلسیم خون را به خصوص در افراد دارای سنگ کلیه افزایش دهد.

استروژن

استروژن ممکن است به افزایش کلی کلسیم خون کمک کند. مصرف مکمل کلسیم با استروژن باعث افزایش تراکم استخوان می شود.

جنتامایسین

مصرف کلسیم در طول درمان با آنتی بیوتیک جنتامایسین ممکن است باعث افزایش اثرات سمی بر کلیه شود.

Sotalol (Betapace)

Sotalol برای درمان ضربان قلب نامنظم مورد استفاده قرار می گیرد. کلسیم ممکن است کاهش میزان sotalol توسط بدن را جذب کند.

هورمون تیروئید

کلسیم می تواند مقدار دارو هورمون تیروئید را که بدن شما جذب می کند کاهش دهد.

آنتی بیوتیک ها

انواع آنتی بیوتیک ها با کلسیم ارتباط دارند:

کینولونز کلسیم می تواند با توانایی بدن برای جذب آنتی بیوتیک های کینولون دخالت کند. این داروها عبارتند از: سایپروفلوکساسین (Cipro)، لووفلوکساسین (Levaquin)، نورفلوکساسین (نوروکسین) و آفلوکساسین (فلوکسین). مکمل های کلسیم 2-4 ساعت قبل یا بعد از مصرف آنتی بیوتیک های کینولون را مصرف کنید.
تتراسیکلین ها. کلسیم می تواند با توانایی بدن برای جذب آنتی بیوتیک های تتراسایکلین، از جمله داکسی سایکلین، مینوسیکلین و تتراسایکلین، دخالت کند. مکمل های کلسیم 2 تا 4 ساعت قبل یا بعد از مصرف آنتی بیوتیک های تتراسایکلین مصرف کنید.
داروهای ضد تشنج
برخی از داروهای تشنجی مانند فنیتوین (دیلانتین)، کاربامازپین (تگراتول)، فنوباربیتول و پریمیدون (میسولین) ممکن است سطح کلسیم را در بدن کاهش دهند. برخی از پزشکان توصیه می کنند مصرف ویتامین D همراه با داروهای ضد تشنج برای حفظ سطح کلسیم باشد. دوزهای داروهای کلسیم و ضد تشنج را حداقل دو ساعت جدا کنید، زیرا هر کدام با جذب دیگر مواجه می شوند.

منبع : مرکز پزشکی دانشگاه مریلند

شما نیاز به ویتامین C برای رشد و ترمیم بافت ها در تمام قسمت های بدن خود دارید. این کمک می کند بدن کلاژن، یک پروتئین مهم که برای پوست، غضروف، تاندون ها، رباط ها و رگ های خونی استفاده می شود.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی رتبه ویتامین C برای بهبود زخم ها و برای تعمیر و نگهداری استخوان ها و دندان ها مورد نیاز است. همچنین به بدن کمک می کند که آهن را از منابع غلیظ جذب کند.

ویتامین C یک آنتی اکسیدان همراه با ویتامین E، بتا کاروتن و بسیاری از مواد مغذی دیگر است. آنتی اکسیدان ها برخی از آسیب های ناشی از رادیکال های آزاد، موادی که به DNA آسیب می رسانند، را مسدود می کنند. بیماری قلبی و آرتریت، مانند سرطان، ناشی از ایجاد رادیکال های آزاد در طول زمان است.

این نادر است به طور جدی از ویتامین C کمبود، اگر چه شواهد نشان می دهد که بسیاری از مردم ممکن است سطح ویتامین C، کشیدن سیگار دارند را کاهش می دهد میزان ویتامین C در بدن، به طوری که افراد سیگاری در معرض خطر بالاتری از کمبود هستند.

نشانه های کمبود ویتامین شامل موهای خشک و تقسیم می شود. لثه (التهاب لثه) و خونریزی لثه؛ پوست خشن، خشک، پوستی؛ کاهش میزان زخم بهبودی، کبودی آسان؛ خون دماغ؛ و توانایی کاهش یافته برای جلوگیری از عفونت. فرم شدید کمبود ویتامین C به عنوان اسفناج شناخته می شود.

سطوح پایین تر ویتامین C با یک تعداد از شرایط، از جمله فشار خون بالا، بیماری های کیسه صفرا، سکته مغزی، برخی از سرطان ها، و تصلب شرایین، ساخت تا از پلاک در عروق خونی که می تواند به حمله قلبی و سکته منجر همراه بوده است. این اولین بار است که ویتامین C را از رژیم غذایی خود گرفته اید. هیچ شواهد قطعی وجود ندارد که مکمل های ویتامین C به هر یک از این شرایط کمک می کند یا از آنها جلوگیری می کند.

ویتامین C نقش محافظتی در برابر موارد زیر دارد:

بیماری های قلبی

نتایج مطالعات علمی در مورد اینکه آیا ویتامین C برای حمله قلبی یا سکته مفید است یا خیر، مخلوط شده است. ویتامین C سطح کلسترول را کاهش نمی دهد یا خطر کلی حمله قلبی را کاهش می دهد.

برخی مطالعات – اگرچه نه همه – نشان می دهد که ویتامین C می تواند پیشرفت بیماری آترواسکلروز را کاهش دهد (سخت شدن شریان ها). این کمک می کند آسیب جلوگیری به LDL ( “بد”) کلسترول، که می سازد تا به عنوان پلاک در رگ است که می تواند حمله قلبی و سکته آن شود. مطالعات دیگر نشان می دهد که ویتامین C ممکن است به حفظ انعطاف پذیری شریان ها کمک کند.

علاوه بر این، افرادی که سطوح پایین ویتامین C ممکن است بیشتر احتمال دارد که یک حمله قلبی، سکته مغزی، یا بیماری عروق محیطی، که همگی دارای نتایج بالقوه آترواسکلروز است. بیماری عروق محیطی واژه ای است که برای توصیف آترواسکلروز عروق خونی به پاها استفاده می شود. این می تواند هنگام راه رفتن به درد منجر شود، به عنوان زشتی متناوب شناخته می شود. اما شواهدی وجود ندارد که مصرف مکمل های ویتامین C کمک کند.

بهترین کاری که باید انجام دهید این است که ویتامین C را از طریق رژیم غذایی خود به اندازه کافی دریافت کنید. به این ترتیب، شما همچنین مزایای دیگر آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی موجود در غذا را دریافت خواهید کرد. اگر میزان ویتامین C شما کم است و به اندازه کافی غذاهایی که می خورید غذا بخورید، از پزشک خود در مورد مصرف مکمل خود بپرسید.

فشار خون بالا

در مطالعه حاضر اثرات آنتی اکسیدان ها و ویتامین C بر روی رتینوپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی مورد بررسی قرار گرفت. خوردن غذاهای غنی از ویتامین C بسیار مهم است اگر شما در معرض فشار خون بالا هستید. اغلب پزشکان توصیه رژیم غذایی برای درمان و پیشگیری از فشار خون بالا، شناخته شده به عنوان DASH (روشهای تغذیهای برای توقف پرفشاری خون) رژیم غذایی، شامل تعداد زیادی از میوه ها و سبزیجات، که با آنتی اکسیدان ها.

سرد سرد

با وجود باور عمومی که ویتامین C می تواند سرماخوردگی را درمان کند، شواهد علمی این نظریه را پشتیبانی نمی کند. مصرف مکمل های ویتامین C به طور منظم (نه تنها در ابتدای سرماخوردگی) باعث کاهش اندکی در طول سرماخوردگی می شود (حدود 1 روز). تنها قطعه ای دیگر از شواهد حمایت از ویتامین C برای پیشگیری از سرماخوردگی می آید از مطالعات بررسی افراد از ورزش در محیط های افراطی (ورزشکاران، مانند دوندگان ماراتن و اسکی بازان و سربازان در قطب شمال). در این مطالعات، ویتامین C باعث کاهش خطر ابتلا به سرماخوردگی شد.

سرطان

نتایج بسیاری از مطالعات مبتنی بر جمعیت نشان می دهد که خوردن غذاهای غنی از ویتامین C ممکن است با نرخ پایین تر از سرطان، از جمله سرطان پوست، دیسپلازی گردن رحم همراه (تغییرات به دهانه رحم که ممکن است سرطانی یا پیش سرطانی، توسط پاپ اسمیر برداشت) و ، احتمالا، سرطان پستان. اما این غذاها حاوی بسیاری از مواد مغذی مفید و آنتی اکسیدان ها هستند، نه تنها ویتامین C بلکه ویتامین C نیز در برابر سرطان محافظت می کند. از سوی دیگر مصرف مکمل های ویتامین C به هیچ وجه مفید نیست.

علاوه بر این، شواهدی وجود ندارد که ویتامین C با سرطان تشخیص داده شود. در واقع برخی از پزشکان نگران هستند که دوزهای زیاد آنتی اکسیدان ها از مکمل ها می توانند از داروهای شیمی درمانی استفاده کنند. تحقیقات بیشتری لازم است اگر شما تحت شیمی درمانی هستید، قبل از مصرف ویتامین C یا هر مکمل با پزشک خود صحبت کنید.

آرتروز

ویتامین C برای بدن لازم است کلاژن را تشکیل دهد که بخشی از غضروف طبیعی است. غضروف در استئوآرتریت (OA) نابود می شود، فشار بر روی استخوان ها و مفاصل فشار می آورد. علاوه بر این، برخی از محققان فکر می کنم رادیکال آزاد – مولکولهای تولید شده توسط بدن است که می تواند سلول های و آسیب DNA – نیز ممکن است در تخریب غضروف نقش داشته باشد. آنتی اکسیدان ها مانند ویتامین C سبب کاهش آسیب ناشی از رادیکال های آزاد می شوند. با این حال، هیچ شواهدی نشان نمیدهد که مصرف مکملهای ویتامین C به OA کمک میکند یا از آن جلوگیری میکند. آنچه شواهد نشان می دهد این است که افرادی که رژیم های غنی از ویتامین C را می خورند بیشتر احتمال دارد که مبتلا به آرتریت باشند.

مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی می توانید سطح خود را از ویتامین C اگر شما مواد مخدر مصرف می به طور منظم برای تسالونیکیان OA کاهش، شما ممکن است بخواهید به یک مکمل ویتامین C.

سکته مغزی مرتبط با سن

ویتامین C (500 میلی گرم) به نظر می رسد برای کار با دیگر آنتی اکسیدان ها، از جمله روی (80 میلی گرم)، بتا-کاروتن (15 میلی گرم) و ویتامین E (400 واحد) برای محافظت از چشم در مقابل در حال توسعه دژنراسیون ماکولا (AMD)، که عامل اصلی از کورکورانه قانونی در ایالات متحده. افرادی که به نظر می رسد مفید هستند، کسانی هستند که AMD پیشرفته دارند. شناخته شده نیست که آیا این ترکیبی از مواد مغذی کمک می کند تا از AMD جلوگیری کند یا برای افراد مبتلا به AMD کمتری مفید باشد. این ترکیب شامل یک دوز بالای روی است که باید تنها با نظارت پزشک انجام شود.

پره اکلامپسی

برخی مطالعات نشان می دهد که مصرف ویتامین ها و ویتامین E در پیشگیری از بروز پره اکلامپسی در زنان بسیار خطرناک می تواند کمک کند. پره اکلامپسی که مشخصه فشار خون بالا و پروتئین بیش از حد در ادرار است، یک علت شایع زایمان زودرس است. با این حال، تمام مطالعات انجام نشده است.

آسم

مطالعات در مورد تاثیر ویتامین C بر آسم می تواند متفاوت باشد. برخی نشان می دهد که سطوح پایین ویتامین C در افراد مبتلا به آسم شایع تر است، برخی محققان به فکر می کنم که سطوح پایین ویتامین C ممکن است خطر ابتلا به این بیماری افزایش یافته است. مطالعات دیگر نشان می دهد که ویتامین C به کاهش علائم آسم ناشی از ورزش کمک می کند.

دیگر

اگر چه اطلاعات محدود است، مطالعات نشان می دهد که ویتامین C نیز ممکن است مفید باشد:

تقویت ایمنی
نگهداری لثه های سالم
بهبود چشم انداز برای کسانی که مبتلا به uveitis (التهاب قسمت متوسط ​​چشم)
درمان شرایط مرتبط با آلرژی مانند آسم، اگزما و تب یونجه (به نام رینیت آلرژیک)
کاهش اثرات تابش آفتاب، مانند آفتاب سوختگی یا قرمزی (به نام اریتم)
کاهش دهان خشک، به ویژه از داروهای ضد افسردگی (یک عارضه جانبی معمول از این داروها)
سوزش و زخم
کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت
برخی از شرایط ویروسی، از جمله مونونوکلئوز – اگر چه شواهد علمی وجود ندارد، برخی از پزشکان ممکن است دوز بالای ویتامین C پیشنهاد برای درمان برخی از ویروس ها
منابع تغذیه ای
منابع عالی از ویتامین C شامل پرتقال، فلفل سبز، هندوانه، خربزه درختی، گریپ فروت، طالبی، توت فرنگی، کیوی، انبه، کلم بروکلی، گوجه فرنگی، کلم بروکسل، گل کلم، کلم، و آب میوه طبیعی و یا آب میوه های غنی شده با ویتامین C خام و پخته شده با برگ سبز (برگ شلغم، اسفناج)، قرمز و فلفل سبز، گوجه فرنگی و تازه، سیب زمینی، کدو تنبل، تمشک، زغال اخته، زغال اخته، و آناناس نیز از منابع سرشار از ویتامین ث ویتامین C حساس به نور، هوا و گرما است ، بنابراین شما ویتامین C بیشتری دریافت خواهید کرد اگر میوه ها و سبزیجات را خام یا به آرامی پخته کنید.

اشکال موجود

شما می توانید ویتامین C طبیعی یا مصنوعی را نیز خریداری کنید که اسید آسکوربیک نیز نامیده می شود. قرص، کپسول، chewables و احتمالا محبوب ترین اشکال، بلکه در پودر کریستالی ویتامین C، جوشان، و اشکال مایع می آید. ویتامین C در دوزهای بین 25 تا 1000 میلیگرم است.

“بافر” ویتامین C نیز در دسترس است اگر شما پیدا کنید که اسید آسکوربیک به طور منظم شکم خود را خنثی می کند. یک فرم استریتیت ویتامین C نیز موجود است، که ممکن است برای کسانی که در معرض سوزش سر دل هستند، در معده آسان تر باشد.

منابع غذایی بالا ویتامین C:

سعی کنید 2-3 روز از این ویتامین های C مواد غذایی مصرف کنید؛ این به شما کمک می کند سطح مطلوب ویتامین C را حفظ کنید. بسیاری از این غذاها در رژیم غذایی توصیه شده من به دلیل محتوای آنتی اکسیدان بالا و مزایای سلامتی فراوانی وجود دارد.

1) گواوا

1 میوه: 377 میلیگرم (بیش از 628 درصد DV)

2) Black Currant

1 فنجان: 203 میلی گرم (بیش از 338٪ DV)

3) فلفل قرمز

1 فنجان خام: 190 میلی گرم (بیش از 317٪ DV)

4) کیوی

1 قطعه: 164 میلیگرم (273٪ DV)

5) فلفل سبز

1 فنجان خرد شده، خام: 120 میلی گرم (200٪ DV)

6) نارنجی

1 بزرگ: 82 میلی گرم (بیش از 163٪ DV)

7) توت فرنگی

1 فنجان: 89.4 میلی گرم (149٪ DV)

8) پاپایا

1 فنجان، در قطعه: 86.5 میلی گرم (بیش از 144٪ DV)

9) بروکلی

1 فنجان خام: 81.2 میلیگرم (135٪ DV)

10) قلعه

1 فنجان خام: 80 میلی گرم (134٪ DV)

11) جعفری

1 فنجان تازه: 79.8 میلی گرم (بیش از 133٪)

12) آناناس

1 فنجان تازه: 78.9 میلی گرم (بیش از 131٪)

13) شاخسارهای بروکسل

1 فنجان خام: 74.8 میلی گرم (125٪ DV)

14) گریپ فروت

1 فنجان: 71.8 میلی گرم (120٪ DV)

15) نخود

1 فنجان خام: 58 میلی گرم (97٪ DV)

16) گل کلم

1 فنجان خام، خرد شده: 46.4 میلی گرم (بیش از 77٪ DV)

17) انبه

1 جام: 45.7 میلیگرم (76٪ DV)

چطوری؟

بهترین راه برای مصرف مکمل های ویتامین C 2 تا 3 بار در روز است، با وعده های غذایی، بسته به دوز مصرفی. برخی مطالعات نشان می دهد که بزرگسالان باید هر روز 250 تا 500 میلی گرم دو بار مصرف کنند. قبل از مصرف بیش از 1000 میلی گرم ویتامین C به صورت روزانه و قبل از دادن ویتامین C به کودک، با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف روزانه ویتامین C در رژیم غذایی (که طبق آکادمی ملی علوم ذکر شده است) در زیر فهرست شده است.

کودکان

تولد – 6 ماه: 40 میلی گرم (مصرف مناسب)
نوزادان 6 تا 12 ماه: 50 میلی گرم (مصرف مناسب)
کودکان 1 تا 3 سال: 15 میلیگرم
کودکان 4 تا 8 سال: 25 میلی گرم
کودکان 9 تا 13 سال: 45 میلی گرم
دختران نوجوان 14-18 سال: 65 میلی گرم
پسران نوجوان 14-18 سال: 75 میلی گرم

بالغ

مردان بالای 18 سال: 90 میلیگرم
زنان بالای 18 سال: 75 میلی گرم
زنان باردار 14 تا 18 سال: 80 میلی گرم
زنان باردار بالای 18 سال: 85 میلی گرم
شیردهی زنان 14 تا 18 سال: 115 میلیگرم
شیردهی زنان بالای 18 سال: 120 میلی گرم
از آنجا که سیگار کشیدن ویتامین C را کاهش می دهد، افرادی که سیگار می کشند ممکن است 35 میلی گرم اضافی در روز نیاز داشته باشند.

دوز توصیه شده برای جلوگیری یا درمان بسیاری از شرایط ذکر شده در بخش استفاده شده اغلب 500 – 1000 میلی گرم در روز است.

هشدارها

با توجه به پتانسیل عوارض جانبی و تعامل با داروها، باید تنها مکمل های غذایی را تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی معالجه مصرف کنید.

مکمل های ویتامین C یک اثر دیورتیک دارند، به این معنی که بدن از مایع اضافی خلاص می شود. اطمینان حاصل کنید که هنگام مصرف آنها مقدار زیادی مایعات بنوشید.

بیشترین ویتامین C تجاری از ذرت ساخته شده است. افرادی که به ذرت حساس هستند باید منابع جایگزین مانند پماد ساگوو را جستجو کنند.

ویتامین C مقدار آهن جذب شده از غذاها را افزایش می دهد. افراد مبتلا به هموکروماتوز، یک شرط ارثی که در آن آهن زیاد می شود، نبایستی از مکمل های ویتامین C استفاده کنند.

ویتامین C به طور کلی در نظر گرفته می شود زیرا بدن شما از آنچه استفاده نمی کند خلاص می شود. اما در دوزهای بالا (بیش از 2000 میلی گرم در روز) می تواند باعث ناراحتی اسهال، گاز و یا معده شود. اگر این عوارض جانبی را تجربه کنید، دوز ویتامین C را پایین می آورید.

افراد مبتلا به مشکلات کلیوی قبل از مصرف ویتامین C باید با پزشک خود صحبت کنند.

افرادی که سیگار می کشند و یا از تکه های نیکوتین استفاده می کنند ممکن است به ویتامین C بیشتری نیاز داشته باشند زیرا نیکوتین ویتامین C را در بدن کاهش می دهد.

نوزادانی که به مادران متولد شده اند و 6000 میلی گرم یا بیشتر از ویتامین C مصرف می کنند ممکن است به علت مصرف قطره ویتامین C پس از تولد، پودر تلخ ایجاد شوند. اگر باردار هستید قبل از مصرف بیش از 1000 میلی گرم ویتامین C با پزشک خود مشورت کنید.

افراد مبتلا به کم خونی سلولهای خلقی و همچنین افراد مبتلا به اختلال متابولیک که به نام G6PD نام دارند، به طور بالقوه می توانند عوارض جانبی جدی ای از مصرف ویتامین C داشته باشند.

بیماران مبتلا به تالاسمی و هموکروماتوز می توانند با افزایش جذب آهن، که ممکن است از طریق مکمل های ویتامین C ایجاد شوند، منفی باشد.

ویتامین C ممکن است سطح قند خون افراد مبتلا به دیابت را افزایش دهد. در زنان مسن تر دیابتی، دوز ویتامین C بیش از 300 میلی گرم در روز با افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی ارتباط دارد.

مصرف ویتامین C قبل یا بعد از آنژیوپلاستی ممکن است با بهبودی مواجه شود.

اگر از سرطان درمان می شوید، قبل از گرفتن ویتامین C با ویروس انسانی صحبت کنید. ویتامین C ممکن است به طور بالقوه با بعضی داروهای شیمی درمانی ارتباط برقرار کند.

تعاملات احتمالی

اگر با هر یک از داروهای زیر درمان شود، نباید از مکمل های ویتامین C استفاده کنید:

آسپیرین و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) – هر دو آسپرین و NSAID ها می توانند مقدار ویتامین C را در بدن کاهش دهند، زیرا باعث ایجاد ویتامین در ادرار می شود. علاوه بر این، دوزهای بالا ویتامین C باعث می شود که بیشتر این داروها در بدن باقی بمانند و سطوح بالای خون شما را افزایش دهند. تحقیقات اولیه نشان می دهد که ویتامین C می تواند در برابر ناراحتی معده محافظت کند که آسپرین و NSAID ها می توانند باعث ایجاد آن شوند. اگر شما به طور مرتب آسپیرین یا NSAID ها را مصرف می کنید، قبل از مصرف بیش از میزان توصیه شده روزانه ویتامین C، با پزشک خود صحبت کنید.

استامینوفن (تیلنول) – دوزهای بالا ویتامین C ممکن است میزان استامینوفن را در ادرار کاهش دهد، که می تواند موجب افزایش سطح این دارو به خون شود.

آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم – ویتامین C می تواند مقدار آلومینیوم را که بدن شما جذب می کند افزایش دهد، که می تواند عوارض جانبی این دارو ها را بدتر کند. آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم شامل میالوکس و گوویسکون هستند.

باریتورات ها – باربیورت ممکن است اثرات ویتامین C را کاهش دهد. این داروها شامل فنوباربیتال (لومینال)، پنتوباربیتال (نیبوتال) و سونووباربیتال (Seconal) هستند.

داروهای شیمی درمانی – به عنوان یک آنتی اکسیدان، ویتامین C ممکن است با اثرات برخی داروهای شیمی درمانی مواجه شود. با این حال، برخی محققان بر این باورند که ویتامین C ممکن است موجب کمک شیمیدرمانی شود. اگر شما در حال شیمیدرمانی هستید، بدون صحبت با متخصص انکولوژی خود، ویتامین C یا مکمل های دیگر را مصرف نکنید.

داروهای ضد بارداری خوراکی (قرص های کنترل زایمان) و درمان جایگزینی هورمون (HRT) – ویتامین C می تواند باعث افزایش سطح استروژن در هنگام مصرف این داروها شود. استروژن خوراکی همچنین می تواند اثرات ویتامین C را در بدن کاهش دهد.

مهار کننده های پروتئاز – ویتامین C به نظر می رسد سطوح کمی از indinavir (Crixivan)، دارو استفاده می شود برای درمان HIV و ایدز.

تتراسیکلین – برخی از شواهد نشان می دهد که مصرف ویتامین C با آنتی بیوتیک تتراسایکلین ممکن است سطح این دارو را افزایش دهد. همچنین ممکن است اثرات ویتامین C را در بدن کاهش دهد. دیگر آنتی بیوتیک ها در یک خانواده شامل مینوسیکلین (مینوسین) و داکسی سایکلین (ویبریماسین) هستند.

وارفارین (Coumadin) – گزارش شده است که ویتامین C از اثربخشی این دارو برای کاهش خونریزی موثر است. در مطالعات پیگیری اخیر، هیچ اثری با دوز ویتامین C تا 1000 میلی گرم در روز یافت نشد. با این حال، اگر شما وارفارین یا یک نوشیدنی دیگر را مصرف کنید، قبل از مصرف ویتامین C یا هر مکمل دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.

منبع انگلیسی : مرکز پزشکی دانشگاه مریلند