مهمترین منابع غذایی ویتامین B12

ویتامین B12، همچنین کبالالین نام دارد، یکی از 8 ویتامین B است. تمام ویتامین های B به بدن کمک می کنند که مواد غذایی (کربوهیدرات ها) را به سوخت (گلوکز) تبدیل کنند که برای تولید انرژی استفاده می شود. این ویتامین های B، که اغلب به عنوان ویتامین B شناخته می شوند، بدن نیز از چربی ها و پروتئین ها کمک می گیرند.

ویتامین های پیچیده B برای پوست سالم، مو، چشم ها و کبد مورد نیاز است. آنها همچنین به کارکرد سیستم عصبی کمک می کنند.

همه ویتامین های B محلول در آب هستند، به این معنی که بدن آنها را ذخیره نمی کند.

ویتامین B12 به ویژه importante برای حفظ سلامت سلولهای عصبی است، و آن در تولید DNA و RNA، مواد ژنتیکی بدن کمک می کند. ویتامین B12 با ویتامین B9 همخوانی دارد، که فولات و اسید فولیک نیز نامیده می شود، و این امر برای کمک به تولید گلبول قرمز و آهن در بدن بهتر است. فولات و B12 با یکدیگر کار می کنند تا S-adenosylmethionine (SAMe) تولید کنند، که ترکیبی از فعالیت های ایمنی و خلق و خوی است.

ویتامین B12، B6 و B9 با هم برای کنترل سطح خون هوموسستین اسید آمینه عمل می کنند. سطح بالای هموسیستئین همراه با بیماری قلبی است. با این حال، محققان مطمئن نیستند که آیا هموسیستئین علت بیماری قلبی یا فقط یک نشانگر است.

برای جوانان کمبود ویتامین B12 بسیار نادر است، اما افراد سالخورده مبتلا به کمبود آن کم نیستند. این ممکن است به این دلیل باشد که رژیم غذایی آنها سالم نیست یا اینکه اسید معده کمتری دارد که بدن نیاز به جذب دارد.

سطوح پایین B12 می تواند باعث ایجاد طیف وسیعی از علائم از جمله:

خستگی
ضعف نفس
اسهال
عصبانیت
بی حسی
احساس تنگ شدن در انگشتان دست و پا
کمبود شدید B12 موجب آسیب عصبی می شود.

افراد در معرض خطر کمبود B12 عبارتند از:

گیاهخواران لبنیات و یا تخم مرغ را نمی خورند، زیرا ویتامین B12 تنها در محصولات حیوانی یافت می شود

افراد مبتلا به مشکلات جذب مواد مغذی به علت بیماری کرون، بیماری پانکراس، جراحی کاهش وزن یا داروها

افراد مبتلا به هلیکوباکتر پیلوری، یک ارگانیسم در رودهایی هستند که می توانند باعث زخم شوند. H. pylori سبب آسیب رساندن به سلول های معده می شود که عامل اصلی، ماده ای است که بدن نیاز به جذب B12 دارد

افراد مبتلا به اختلال خوردن

افراد مبتلا به HIV

افراد مبتلا به دیابت

سالمندان

اسید فولیک (ویتامین B9)، به ویژه هنگامی که در دوزهای بالا مصرف می شود، می تواند علائم کمبود ویتامین B12 را پنهان کند. خطر ایجاد آسیب عصبی خطر ابتلا به سرطان است. شما باید به دکتر تان صحبت کنید اگر شما برنامه را به بیش از 800 میکروگرم فولیک اسید، به مطمئن شوید که شما کمبود B12 ندارد.

ویتامین B12 برای موارد زیر استفاده می شود:

کم خونی سرطانی

کم خونی سرطانی نوعی کم خونی است که وقتی که سلول های معده قادر به ایجاد عامل ذاتی نیستند اتفاق می افتد. بدون عامل ذاتی، بدن شما نمی تواند ویتامین B12 را جذب کند. علائم عبارتند از:

ضعف
پوست پوشیده شده
اسهال
کاهش وزن
تب
احساس خستگی یا سوزش در دست و پا
از دست دادن تعادل
سردرگمی، از دست دادن حافظه و خلق و خوی
مکمل های ویتامین B12 در دوزهای بالا، به صورت تزریق یا به صورت خوراکی، برای درمان کم خونی مورد تجویز قرار می گیرند. کم خونی سرطانی می تواند یک وضعیت خطرناک باشد و همیشه باید توسط یک پزشک درمان شود.
بیماری قلبی
بسیاری از مطالعات نشان می دهد افرادی که سطح هوموسیستین آمینواسین بالایی دارند تقریبا دو برابر احتمال ابتلا به بیماری عروق کرونری و 2.5 برابر احتمال سکته مغزی نسبت به افرادی است که دارای سطح نرمال هستند. B ویتامین های پیچیده، به خصوص ویتامین های B9، B6 و B12، باعث کاهش سطح هموسیستئین می شوند. با این حال، محققان نمی دانند که آیا سطوح بالای هموسیستئین در واقع باعث بیماری قلبی می شود.

افرادی که در مورد بیماری قلبی نگران هستند، باید از غذاهای سالم ویتامین B به اندازه کافی دریافت کنند. با این حال، در برخی موارد پزشکان توصیه می کنند که ویتامین های B را برای کاهش سطح هموسیستئین افزایش دهند. اگر در مورد بیماری قلبی نگران هستید، اگر با مصرف مکمل ویتامین B برای شما مناسب باشد، از پزشک خود مشورت بگیرید.

دژنراسیون ماکولوی مرتبط با سن (AMD)

نشان داده شده است که کمبود ویتامین B12 با افزایش خطر ابتلا به بیماری های چشم مانند ویتامین B12 همراه است.

خستگی

خستگی یکی از علائم کمبود ویتامین B12 است.  با این حال، تحقیقات بیشتری لازم است یک مطالعه اولیه نشان داد افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن ممکن است از تزریق B12 سود ببرند. تحقیقات بیشتری لازم است

سرطان پستان

اگر چه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد ویتامین B12 به تنهایی خطر ابتلا به سرطان پستان را کاهش می دهد نتایج مطالعاتی جمعیتی نشان داده است زنانی که در رژیم غذایی خود فولیک اسید بیشتری دریافت می کنند خطر ابتلا به سرطان پستان کمتری داشته اند. ویتامین B12 با فولات در بدن کار می کند، بنابراین می تواند به کاهش خطر سرطان پستان کمک کند.

یکی دیگر از مطالعات اولیه نشان می دهد که زنان بعد از یائسگی که کمترین مقدار B12 را در رژیم خود دارند، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش یافته است.

ناباروری مردانه

مطالعات نشان می دهد که مکمل های ویتامین B12 ممکن است باعث افزایش تعداد اسپرم و توانایی اسپرم در شنا شود. تحقیقات بیشتری لازم است

منابع تغذیه ای

ویتامین B12 تنها در غذاهای حیوانی یافت می شود. منابع رژیمی خوب عبارتند از:

ماهی 
حلزون صدف دار
محصولات لبنی
گوشت ارگان، به خصوص کبد و کلیه
تخم مرغ
گوشت گاو
گوشت خوک

اشکال موجود

ویتامین B12 را می توان در مولتی ویتامین ها یافت (از جمله قطرات جویدن و مایع کودکان)، ویتامین B پیچیده و مکمل های فردی. ویتامین B12 در فرم های داخل بینی (از طریق بینی)، و همچنین قرص های خوراکی، کپسول، ژل نرم و لوزی، در دسترس است. ویتامین B12 نیز تحت نام کوبالامین و سیانوکوبالامین فروخته می شود.

چطوری؟

اگر رژیم غذایی شما شامل گوشت، ماهی یا صدفها، شیر و سایر محصولات لبنی باشد، باید بتوانید بدون نیاز به مکمل ویتامین B12، نیازهای روزانه را برآورده کنید. گیاهخواران که هیچ محصول حیوانی نمی خورند باید مکمل ویتامین B12 را با آب مصرف کنند، ترجیحا بعد از غذا. سالمندان ممکن است نیاز به مقدار بیشتری از ویتامین B12 را نسبت به افراد جوان داشته باشند، زیرا توانایی بدن برای جذب ویتامین B12 از رژیم غذایی با سن کاهش می یابد.

اگر از داشتن مکمل B12 استفاده می کنید، از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود برای کمک به تعیین دوز مناسب برای شما بپرسید.

توصیه های روزانه برای ویتامین B12 رژیم غذایی در زیر فهرست شده است.

کودکان

نوزادان تا 6 ماه: 0.4 میکروگرم (مصرف کافی)
نوزادان 6 ماه تا 1 سال: 0.5 میکروگرم (مصرف کافی)
کودکان 1 تا 3 سال: 0.9 میکروگرم (RDA)
کودکان 4 تا 8 سال: 1.2 میکروگرم (RDA)
کودکان 9 تا 13 سال: 1.8 میکروگرم (RDA)
نوجوانان 14 تا 18 سال: 2.4 میکروگرم (RDA)

بالغ

19 سال و بالاتر: 2.4 میکروگرم (RDA) *
زنان باردار: 2.6 میکروگرم (RDA)
زنان تغذیه با شیر مادر: 2.8 میکروگرم (RDA)
* از آنجا که 10 تا 30 درصد افراد سالخورده ممکن است از مواد غذایی B12 جذب B12 را نداشته باشند، افراد بالای 50 سال باید از طریق غذاهای حاوی ویتامین B12 یا مکمل حاوی B12، نیاز خود را تامین کنند.

هشدارها

با توجه به پتانسیل عوارض جانبی و تعامل با داروها، باید تنها مکمل های غذایی را تحت نظارت یک متخصص مراقبت های بهداشتی معالجه مصرف کنید.

ویتامین B12 به عنوان بی خطر و غیر سمی محسوب می شود و مصرف هر یک از ویتامین های B در مدت زمان طولانی می تواند منجر به عدم تعادل سایر ویتامین های مهم B شود. به همین دلیل ممکن است بخواهید ویتامین های ویتامین B را مصرف کنید. مصرف اسید فولیک در دوزهای بالا می تواند کمبود ویتامین B12 را پنهان کند. بنابراین این ویتامین ها اغلب با یکدیگر همراه می شوند. قبل از مصرف بیش از 800 میکروگرم اسید فولیک، با پزشک خود صحبت کنید.

افراد مبتلا به سطوح غیر طبیعی گلبول قرمز و یا غیر طبیعی در گلبول های قرمز خون باید با یک پزشک کار کنند تا مشخص شود آیا B12 برای آنها مناسب است یا خیر. در برخی موارد، B12 می تواند مفید باشد. اما این می تواند با دیگر شرایط بهداشتی مضر باشد. به عنوان مثال، مکمل B12 می تواند موجب آسیب جدی به عصب بینایی در افراد مبتلا به بیماری Leber (بیماری چشم) شود. مجددا مطمئن شوید که با پزشک خود کار کنید.

تعاملات احتمالی

اگر در حال حاضر با هر یک از داروهای زیر درمان می شوید، نباید از مکمل های ویتامین B12 بدون تجویز پزشک خود استفاده کنید.

داروهایی که سطوح B12 را در بدن کاهش می دهند عبارتند از:

داروهای ضد تشنج – از جمله فنوتیوین (دیلانتین)، فنوباربیتال، پرییدون (میسولین)
داروهای شیمی درمانی – به ویژه متوترکسات
کلشیسین – مورد استفاده برای درمان نقرس
مقادیر اسید روغنی – برای کاهش کلسترول استفاده می شود؛ شامل کلستیپول (Colestid)، کلستیآمینین (Questran) و کلسولام (وولچول)
مسدود کننده های H2 – برای کاهش اسید معده استفاده می شود. شامل سایمتیدین (Tagamet)، فاموتییدین (Pepcid AC)، رانیتیدین (Zantac)
متفورمین (Glucophage) – دارو برای دیابت
مهار کننده های پمپ پروتون – برای کاهش اسید معده استفاده می شود. شامل اسموپرازول (نایسیوم)، لینپسازول (پیش داروئی)، اومپرازول (پریلوسک)، رابپرازول (Aciphex)
آنتی بیوتیک ها، تتراسایکلین: ویتامین B12 نباید در همان زمان به عنوان تتراسایکلین مصرف شود، زیرا این امر باعث جذب و اثربخشی این دارو می شود. ویتامین B12 باید در زمان های مختلف از تتراسایکلین گرفته شود. تمام مکمل های پیچیده ویتامین B به این ترتیب عمل می کنند و باید در زمان های مختلف از تتراسایکلین گرفته شوند. علاوه بر این، استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها می تواند سطح ویتامین B را در بدن کاهش دهد، به ویژه در B2، B9، B12 و ویتامین H (بیوتین)، که بخشی از ویتامین های پیچیده B است.

منبع : مرکز پزشکی دانشگاه مریلند

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.